मुख्य सामग्रीवर वगळा

एका दिवसात बुसान!

बुसान बघताना सर्वात आधी एक गोष्ट लक्षात ठेवायची ती म्हणजे जरी स्पेलिंग Busan असे असले तरी त्याचा उच्चार पुसान असा होतो! पुसान हे दक्षिण कोरियामधील एक अत्यंत प्रगत आणि प्रभावी शहर आहे. इथे होणारे विविध फेस्टिवल्स आणि कॉन्फेरन्सेस ह्यासाठी पुसान प्रसिद्ध आहे. आशियामधील #MICE ( meetings, incentives, Conferences and exhibitions) हब सिटी होण्यासाठी कसून प्रयत्न करत आहे. तुम्हाला २००२ चे आशियाई खेळ स्पर्धा आणि फिफा विश्वचषक आठवत असेलच. पुसान मध्ये दर वर्षी, वर्षभर वेगवेगळे फेस्टिवल्स आयोजित केले जात असतात. पुसान आंतरराष्ट्रीय चित्रपट महोत्सवाला आशियामध्ये मानाचे स्थान आहे. 

पुसान हे दक्षिण कोरियामधील सर्वात जास्त आर्थिक उलाढाल होणारे बंदर आहे. जगातील कोणत्याही आधुनिक आणि प्रगत शहरात असतील त्या सर्व व्यवस्था आणि सुविधा इथे उपलब्ध आहेत. तंत्रज्ञानातील प्रगती आणि चमत्कार दाखवणारे उड्डाण पूल आणि उंचच उंच इमारती विपुल प्रमाणात दिसतात. 

आम्ही दक्षिण कोरियातील ज्येजू बेटावरून पुसानला जाण्यासाठी सकाळचे विमान पकडले. आधीच आरक्षित केलेली टॅक्सी पुसान विमानतळावर आमची वाट पाहत होती. आम्हाला दिवसभरात कुठे कुठे जायचे आहे ते आम्ही टॅक्सी ड्रायव्हरला सांगितले व कोणत्या क्रमानुसार पाहायचे ते त्याला ठरवू दिले!

 विमानतळावरून आम्ही गेलो #Songdo बीचवर. पुसानचे बीचेस फार सुंदर आहेत. तिथल्या केबल कार स्टेशनवरून आम्हाला #Amnam पार्क ला जाण्यासाठी केबल कार घ्यायची होती. जाताना रस्त्यात आम्हाला जुन्या पुसान शहराची झलक बघायला मिळाली. 

आम्ही काचेचा तळ असणाऱ्या केबल कार चे तिकीट काढले. त्या पारदर्शक तळातून दिसणारा समुद्र, भोवतीचे डोंगर, लहान लहान बेटे, पाईन वृक्ष ह्या साऱ्यामुळे तो प्रवास कायम लक्षात राहण्याइतका सुंदर झाला. 

तिथे तिकिटासोबत तुम्हाला चक्क लॉलीपॉप देतात! केबल कारच्या प्रवासात हवेच्या दाबामुळे त्रास होऊ नये म्हणून असेल!

केबल कार

 
केबल कार मधून दिसणारे दृश्य 

Amnam पार्क ला उतरल्यावर खूप वेगवेगळी दुकाने आणि रेस्टॉरंट्स आहेत. लोकांचे आवडते पर्यटन स्थळ असल्याने गर्दी असते. आम्ही एप्रिल २०१९ मध्ये गेलो होतो, तेव्हा तिथे डायनोसार विषयी एक प्रदर्शन चालू होते. खूप शाळांच्या सहली तिथे आलेल्या होत्या. त्या विद्यार्थ्यांचा चिवचिवाट आणि उत्साह सगळीकडे पसरलेला होता.

मला त्या डोंगरमाथ्यावर जावेसे वाटत होते. तो सुंदर रस्ता आणि त्याच्या दोन्ही बाजूला, तसेच डोंगराच्या उतारावर गच्च गर्दी करून उभे असलेले पाईन वृक्ष मला बोलावत होते. 

 

डोंगरमाथ्यावर जाणारा रस्ता

उंच चढाचे लाकडी जिने 


वरून पाहिल्यावर अगदी ३६० अंशातून पुसान पाहता येते. पण सर्वात चांगली जागा ह्या लोकांनी पटकावली होती!

Prime जागी चालू असलेला खेळ (Prime स्पोर्ट्स )

विहंगम दृश्य


परतीचा प्रवास केबल कारमधून दिसणारे दृश्य 


आम्ही #Happycow.net वर पुसान मधील विगन रेस्टॉरंट्स शोधून ठेवली होती. त्यातल्या #VegeNarang ह्या शुद्ध शाकाहारी विगन रेस्टॉरंट मध्ये जेवणासाठी जायचे ठरवले. ९व्या मजल्यावर असलेल्या ह्या रेस्टॉरंट मधून समुद्र फार सुंदर दिसतो. अन्न तर इतके चविष्ट की तुम्ही खातच राहता. अर्थात नंतरच्या गोड पक्वान्नांसाठी पोटात जागा ठेवलीच होती आम्ही!

Vege Narang - all Vegan Restaurant

 सुग्रास जेवणानंतर आम्ही गेलो, Hwangnyeongsan नावाच्या डोंगरावर. वळणा वळणांचा रस्ता आणि सगळीकडे चेरी ब्लॉसम ची झाडे! आम्ही पुसान ला एप्रिलच्या मध्यावर गेलो होतो. तिथला चेरी ब्लॉसम चा सिझन तर संपला होता. काही काहीच झाडांवर फुले उरली होती. पण फुलांचा ऋतू ऐन भरात असताना ते दृश्य कसे दिसत असेल, ह्याची आम्ही कल्पना करू शकलो. फुललेल्या चेरी ब्लॉसम्सनी आच्छादलेला डोंगर.. स्वप्न सत्यात येणेच जणू!
 
Cherry Blossom

गाडीने वर पोचल्यावर फारच सुंदर दृश्य दिसते. तुम्ही आणखी थोड्या पायऱ्या चढून वर गेलात तर तुम्ही 'बिकन फायर स्टेशन' ला जाता. तिथून दिसणारे डोंगर, झाडे, समुद्र, उड्डाणपुलाचे जाळे, अवाढव्य इमारती..सारेच दीर्घकाळ लक्षात राहण्याजोगे.

Hwangnyeongsan Mountain
Beacon Fire Station mound


उंचावरून दिसणारे पुसान 

नैसर्गिक सौंदर्य तसेच तंत्रज्ञानातील प्रगती अनुभवून झाल्यानंतर आम्हाला जायचे होते एका ऐतिहासिक तसेच अध्यात्मिक महत्वाच्या ठिकाणी, Haedong Yonggungsa येथे. हे साधारण ६०० वर्षे जुने बुद्ध मंदिर आहे. काळाच्या ओघात, विविध कारणांनी आत्तापर्यंत अनेकदा उध्वस्त झाले, परत परत बांधले गेले. कितीदा नावेही बदलली गेली. मंदिराचा परिसर भव्य आहे. एका बाजूला डोंगर आणि एका बाजूला समुद्र असणारे हे दक्षिण कोरियातील एकमेव मंदिर आहे असे सांगितले जाते. 

Haedong Yonggungsa Temple.

लोकांच्या कल्याणासाठी, भरभराट व्हावी म्हणून हे मंदिर बांधले गेले. दोन्ही बाजूला सुंदर दगडी कंदील असलेल्या रस्त्याने शंभर एक पायऱ्या गेलात की तुम्ही मुख्य मंदिराशी पोचता. 

मुख्य मंदिराकडे जाण्याचा रस्ता 

मुख्य मंदिराकडे जाण्याचा रस्ता

मंदिराच्या समोर एक उंच पॅगोडा आहे. मंदिराच्या मागच्या बाजूने आणखी काही पायऱ्या चढून गेल्यावर गॉडेस ऑफ मर्सी - दया देवतेचा पुतळा आहे. हा शुभ्र पुतळा खूप लांबवरून दिसत राहतो. 
ह्या मंदिराबद्दल अनेक कहाण्या ऐकायला मिळतात. मला खरे तर अधिकृत मार्गदर्शकाकडून ह्या मंदिराची माहिती जाणून घ्यायला आवडले असते, पण तशी काही सोय उपलब्ध नव्हती. 

मंदिराच्या आतील परिसर 

शैक्षणिक यशासाठी पूजिल्या जाणाऱ्या बुद्धमूर्ती 


मुख्य मंदिराचा गाभारा 

गाभाऱ्यासमोरील ओम

अजून एक मंदिर आणि ओम 
पॅगोडा च्या मागील भागात असलेल्या भव्य दगडी घंटांसारख्या रचना बघून, इंडोनेशियातील बोरोबुदूर येथील पुरातन बौद्ध मंदिरांची आठवण होते. 

पॅगोडाच्या मागे असलेल्या दगडी घंटासारख्या रचना 

आमचा तो दिवस खूप लवकर सुरु झाला होता ज्येजू बेटावर. त्या दिवसात विमान, कार, केबल कार प्रवास झाला. शेकडो पायऱ्या चढलो उतरलो. चविष्ट अन्नाने पोट आणि सुंदर दृश्यांनी मन तृप्त झाले होते. आता त्या दिवसाचा कळसाध्याय देखील साजेसाच हवा होता. तसा तो झाला Haeundae बीच वरील फेरफटक्याने!
हा दक्षिण कोरियातील सर्वात प्रसिद्ध व एका अर्थी जगप्रसिद्ध बीच आमच्या हॉटेलपासून चालत अगदी पाच मिनिटांच्या अंतरावर होता. लांब रुंद किनारा लाभलेला आणि रुपेरी वाळूचा हा बीच स्थानिकांचा आणि पर्यटकांचा अत्यंत आवडता आहे. पुसान आंतरराष्ट्रीय चित्रपट महोत्सवातील काही कार्यक्रम इथे होतात. तसेच इतरही अनेक महोत्सव इथे साजरे होतात.

लोकप्रिय आणि सुप्रसिद्ध!!

मावळत्या सूर्याचे किरण उंच उंच इमारतींच्या काचेत प्रतिबिंबित होत होते. लाटांची गाज किनाऱ्यावर खेळणाऱ्या मुलांच्या किलबिलाटात मिसळत होती. रात्र किनाऱ्यावर उतरली होती. जोपर्यंत थंडी सहन होण्या इतपत होती तोपर्यंत आम्ही किनाऱ्यावर रेंगाळत होतो. नंतर हॉटेलमध्ये परतलो, ते दुसऱ्या दिवशी पहाटे भेटण्याचे वचन समुद्राला देऊनच! 



#BusanInternationalFilmFestival #SouthKorea #MICE #Asiangames2002 #FIFAworldcup #Sakura #ilovecherryblossom #CherryBlossomInKorea #OneDayInBusan
 

टिप्पण्या

  1. खूप सुंदर माहिती, फोटो....! भाषा एकदम लालित्यपूर्ण...मजा आली वाचतांना ....!

    उत्तर द्याहटवा
    प्रत्युत्तरे
    1. शैलजा धन्यवाद!! तुझ्यासारख्या उत्तम भाषा जाणणाऱ्या लेखिकेकडून दाद मिळणे हि मोठी गोष्ट आहे!! मनःपूर्वक धन्यवाद!

      हटवा

टिप्पणी पोस्ट करा

या ब्लॉगवरील लोकप्रिय पोस्ट

कोस्टल कर्नाटक ३. -कुरु बेट, अनेगुड्डे श्री विनायक मंदिर, मणिपाल लेक

  कोस्टल कर्नाटक सहलीचा आमचा तिसरा दिवस देखील फार आनंदात गेला. काही गोष्टी ठरवल्याप्रमाणे होऊ शकल्या. काही गोष्टी ठरवल्याप्रमाणे अजिबात झाल्या नाहीत. पण तरी जमेची बाजूच जड झाली हे खरे.  उडुपीला सकाळी गाडी बोलावली होती आणि ती आम्हाला काही तास फिरवून आणणार होती. पहिले ठिकाण होते त्रासी मारवंते बीच.  फोटो बघूनच हा बीच पाहण्याची खूप उत्सुकता वाटत होती. हा अत्यंत अनोखा बीच आहे. रस्त्याच्या एक बाजूला सौपर्णिका नदी, दुसऱ्या बाजूला अरबी समुद्र - सिंधूसागर! त्रासी मरवंथे बीच  📷https://karnatakatourism.org/en/destinations/udupi उडुपीपासून निघून इकडे येऊन पोचलो. एका बाजूला नदी दिसत होती. दुसऱ्या बाजूला समुद्र किनाराही दिसत होता. पण फोटोत दाखवल्याप्रमाणे ठिकाण काही दिसेना.  मग चौकशी केल्यावर कळले की असे फक्त ड्रोनने काढलेल्या फोटोत दिसते. डोळ्यांना असे दिसत नाही!! एरवी आपण म्हणतो की डोळ्यांना जितके सुंदर दिसते तितके फोटोत उतरत नाही. पण इथे उलटे झाले होते!फोटोतल्याइतके सुंदर डोळ्यांना दिसत नव्हते!! पण असे दिसले नाही म्हणून काय झाले? रस्त्याच्या एका बाजूला नदी वाहते आहे...

कोस्टल कर्नाटक ६ - अविस्मरणीय शरावती बॅकवॉटर बोटिंग, शरावती कांडला मॅन्ग्रोव्ह बोर्ड वॉक

मी आधीच्या पोस्टमध्ये सांगितले होते की आजचा सूर्यास्त समुद्रात होता तर उद्याचा सूर्योदय शरावती नदीत असणार आहे! तोच हा सूर्योदय शरावती नदीत, कमळांच्या मध्ये.  शरावती बॅकवॉटर बोटिंग  दुसऱ्या दिवशी सकाळी सव्वा सहापर्यंत आम्ही बोटिंगच्या ठिकाणी पोचलो. कारण आम्हाला सूर्योदय चुकवायचा नव्हता. होनावर जवळचे शरावती नदीतील बोटिंग हा एक अविस्मरणीय अनुभव आहे.  आजूबाजूची शांतता, संथ पाणी, स्वच्छ नितळ पाण्यात वाकून आपले प्रतिबिंब न्याहाळणारी नारळाची झाडे, पाण्यात अध्ये मध्ये असलेली लहानशी बेटे, खारफूटीची जंगले, कमळाची पाण्यावर तरंगणारी पाने, उगवत्या सूर्याची पाण्यात मिसळणारी किरणे, त्याने तांबूस झालेले पाणी .. एक वेगळेच जग असते ते. तुम्ही जितक्या वेळासाठी बोट ठरवलेली असेल.. तास दीड तास..  तो वेळ, तुमच्या आयुष्यातील अविस्मरणीय क्षणांपैकी एक असणार हे मी अगदी खात्रीने सांगू शकते.  आपोआप जगाचा, आयुष्याचा कोलाहल मंद होत जातो. पहाटेचा मवाळ प्रकाश, पाण्यावर हेलकावणारी नाव, हवेतला अगदी किंचितसा सुखद गारवा आणि मुरत जाणारी शांतता ह्या सगळ्याने मन निवळत जाते.  आम्ही गेलो त्या दिवशी,...

'रानी की वाव'

पाटण सर्वांना माहिती असते ते 'रानी की वाव' तिथे आहे म्हणून. भारतातील समृद्ध हातमाग कौशल्याचा उत्तम नमुना असलेली पटोला साडीदेखील पाटणचीच.  गुजराथमधील अहमदाबाद पासून साधारण दीडशे किलोमीटरवर असणारे पाटण जागतिक पर्यटनाच्या नकाशावर मानाचे स्थान पटकावून बसले आहे. युनेस्को चे जागतिक वारसा स्थळ म्हणून मानांकन मिळवलेले हे ठिकाण आहे.  रानी की वाव  रानी की वाव  रानी की वाव  रानी की वाव  रानी की वाव  'रानी की वाव' नावावरूनच आपल्या लक्षात येते की ही राणीने बांधलेली विहीर आहे. पण खरे तर ही नुसती वाव म्हणजे विहीर नसून  सुमारे 64 मीटर लांब, 20 मीटर रुंद आणि 27 मीटर खोल म्हणजे साधारण  सात मजल्यांइतकी खोली असलेले विष्णूचे मंदिर आहे असेच म्हणावे लागेल.  जमिनीपासून खोल खोल उतरत जाणारी अशी ही रचना आहे.  राणी उदयमती हिने तिचा पती  राजा भीमदेव पहिला याच्या स्मरणार्थ हे मंदिर बांधले म्हणून याचे नाव 'रानी की वाव' असे पडले. राजा भीमदेव पहिला म्हणजे अनहिलवाड किंवा अनहिल्लपूर पाटणच्या सोळंकी वंशाचा संस्थापक मुलराज ह्याचा मुलगा होता. ह्या वंशाने अनेक पराक्...

लोकमान्य टिळक जन्मस्थान, रत्नागिरी

लोकमान्य टिळक म्हणजेच   बाळ गंगाधर टिळक हे भारतीय स्वातंत्र्यसंग्रामातील एक महत्वाचे नाव.  केसरी आणि मराठाचे संपादक, गणित आणि कायदयाचे शिक्षक, स्वातंत्र्यसमराला दिशा देणारे एक प्रभावी राष्ट्रीय नेतृत्व, गीतेवर भाष्य लिहिणारे तत्वचिंतक, संशोधक अशा विविध रूपांत आपण त्यांना ओळखतो.  त्यांनी म्हटलेले 'स्वराज्य माझा जन्मसिद्ध हक्क आहे आणि तो मी मिळवणारच ' हे नुसते वाक्य किंवा घोषणा राहिली नाही तर ती भावना प्रत्येक भारतीयाच्या मनात रुजली. स्वातंत्र्यसंग्रामाला ह्यातून ऊर्जा मिळाली.  वंदे मातरमचा घोष बंगालासोबतच संपूर्ण देशांत गुंजला आणि स्वातंत्र्याची प्रेरणा बनला. त्यात 'लाल बाल पाल' ह्या त्रयीचा मोठा वाटा होता.  ब्रिटिश सरकार त्यांना 'भारतीय असंतोषाचे जनक' असे म्हणत असे. निद्रिस्त समाजाला जागे करण्याचे श्रेय लोकमान्य टिळकांना जाते.  त्यांचा जन्म २३ जुलै १८५६ ला रत्नागिरी येथे झाला. आज आपण पाहणार आहोत ते जिथे त्यांचा जन्म झाला ते रत्नागिरीमधील घर. आता तिथे स्मारक केलेले आहे.  वयाच्या साधारण दहाव्या वर्षापर्यंत लोकमान्य टिळक ह्या वास्तूत राहिले. ही वास्तू रत...

सोमनाथ - प्रभास पट्टण.

१९४७चे दीपावली पर्व. स्थळ होते सिंधुसागराच्या तीरावर असलेल्या सोमनाथ मंदिराच्या अवशेषांचे प्रवेशद्वार. तिथे उभे राहून सरदार वल्लभभाई पटेल यांनी दृढनिश्चय व्यक्त केला की भारतीय जनता आपले आराध्य दैवत असलेल्या सोमनाथ मंदिराला त्याची पूर्व प्रतिष्ठा आणि पूर्व वैभव प्राप्त करून देईल.  काय कारण होते ह्या प्रतिज्ञेचे? जर भारतीय जनतेचे आराध्य दैवत होते सोमनाथ तर आता मंदिराचे अवशेषच का उरले होते?  ह्या साठी आपल्याला जाणून घ्यावे लागेल सोमनाथ मंदिराच्या इतिहासाविषयी आणि सोमनाथच्या हिंदू जनमानसातील स्थानाविषयी.  हिंदूंन पूजनीय असलेल्या बारा ज्योतिर्लिंगापैकी सर्वात पहिले नाव असलेल्या आणि प्रथम स्थानी असलेले सोमनाथ. आपल्या सर्वाना माहिती असलेल्या स्तोत्राची सुरुवातच होते ती 'सौराष्ट्रे सोमनाथंच' पासून. त्यामुळेच त्याला 'आदि ज्योतिर्लिंग' म्हणून ओळखले जाते.  ऋग्वेदात तसेच अनेक पुराणात ज्याचा उल्लेख झाला आहे असे हे तीर्थधाम. ह्याविषयी आपल्याला अनेक कथा सापडतात.  शतकानुशतकांच्या मंदिराच्या इतिहासात नैसर्गिक रित्या पडझड झाल्यानंतर ते अनेक राजांकडून, भक्तांकडून सोने, च...

कवी केशवसुत स्मारक, मालगुंड

एका कवीचे स्मारक असावे आणि तेही कवीला साजेसे असावे ही दुर्मिळ गोष्ट आहे! पण असे एक स्मारक आपल्या महाराष्ट्रात आहे. रत्नागिरीजवळ मालगुंड येथे कवी केशवसुत म्हणजेच कृष्णाजी केशव दामले ह्यांचे एक सुंदर स्मारक उभारले आहे.  कवी केशवसुत जन्मस्थान  मार्गावरील फलक  प्रवेशद्वारातून दिसणारे दृश्य  कोकण मराठी साहित्य परिषदेने ज्येष्ठ साहित्यिक पद्मश्री मधू मंगेश कर्णिक ह्यांच्या संकल्पनेला प्रत्यक्षात उतरवले आहे.  एखाद्या कवीचे स्मारक कसे असावे हे एखाद्या साहित्यिकालाच चांगले कळू शकणार! स्मारकाच्या प्रवेशद्वारातून आपण आत गेलो की समोरच दिसते ते केशवसुत जन्मस्थान. हे जुने घर डागडुजी करून नीटनेटके ठेवले आहे. पडवीत मोठा झोपाळा आहे.  कवीच्या घरात कवीचे पुस्तक वाचताना  तिथेच केशवसुतांची काही पुस्तके तसेच को.म.सा.प.ची काही प्रकाशने विक्रीसाठी उपलब्ध आहेत.  घरातील आतल्या खोल्या तशा रिकाम्याच आहेत. काही थोडे जुने सामान तिथे ठेवले आहे .  माजघर  घराच्या मागच्या बाजूला कवीचे खरे स्मारक आहे. केशवसुतांनी त्या काळात म्हणजे दीडशे वर्षांपूर्वी कवितेत नवा प्रवाह आणला...

मथुरेचे कृष्ण जन्मस्थान मंदिर: इतिहास, महत्त्व आणि दर्शन

  मथुरा म्हणजे कंस. मथुरा म्हणजे तुरुंग. हे खरे होतेच. पण मथुरा म्हणजे कृष्ण जन्म हे ही खरेच ना!  श्रीकृष्ण जन्मभूमी मंदिर  मथुरेच्या बाजाराला दही, दूध, लोणी घेऊन जाणाऱ्या गवळणी तर अगदी बालवाडी पासूनच स्नेहसंमेलनात आपण सगळेजण पाहत आलो! पुढे नाटक, सिनेमा, वग या सगळ्यात या मथुरेने आपला पाठपुरावा केलेला असतो. शिवाय ‘अयोध्या केवल झांकी हैं ..काशी मथुरा बाकी हैं’ ही घोषणाही आपण ऐकलेली असतेच. अयोध्या मथुरा माया काशी कांची अवंतिका पुरी द्वारावती चैव सप्तैता मोक्षदायिकाः॥  सप्तपुरी स्थान असलेली आणि श्रीकृष्णाच्या आधीपासून अगदी रामायण काळापासून असलेली ही मथुरा. शत्रुघ्नाने लवणासुराला मारून मथुरेची स्थापना केली असे पौराणिक कथांत वाचायला मिळते. वाल्मिकी रामायणांत देखील तसा उल्लेख आहे.  तर यमुनेच्या तीरावर असलेल्या या प्राचीन नगरी मथुरेला कृष्णजन्मभूमी पाहण्यासाठी आम्ही यावर्षीच्या श्रावणात म्हणजे दिनांक १३ ऑगस्ट २०२६ ला पोहोचलो. स्टेशनवर बाहेर पडताच अनेक रिक्षावाले, टॅक्सीवाले आपल्या भोवती गोळा होतात.  इथे ठाण्यात आपल्याला जिथे जायचे असेल तिथे यायला नकार देणारे रिक्षा...

In Wai..with my aai!

When I was about to turn 50 ( this was long, long, ago in 2014 ), I decided that I will celebrate my birthday in the city where I took birth and with the person who gave me birth!! So here I was, in a small town called Wai, District Satara in the state of Maharashtra, India. I was coming to Wai after some decades and with faded memories. So the trip was an interesting mix of nostalgia and sightseeing. Aai - my mother, who was aged 85 at that time, was really happy to come to Wai! It was her birthplace, a place where she had stayed for the first two decades of her life, and also where her parents had stayed for a long time. She was flooded with memories and kept telling us about all the places. She kept on telling how many things have changed! Wai (other than being famous as my birthplace 😁) is famous for many beautiful temples (which are themselves wonderful pieces of architecture), seven picturesque ghats (steps built on the banks of river Krishna) and the building of ...

कोस्टल कर्नाटक ४ - शृंगेरी, मुकाम्बिका

कोस्टल कर्नाटक ४ - शृंगेरी, मुकाम्बिका  आज उडुपीहून लवकर निघून शृंगेरीला पोचण्याचा बेत आखला होता. त्याप्रमाणे आम्ही सकाळीच निघालो. रस्ता खूपच छान होता. आता खरं सांगायचे तर कोस्टल कर्नाटक प्रवासात रस्ता सुंदर होता म्हणणे ही द्विरुक्तीच आहे.  सगळ्या सडका अगदी एका पातळीतील आणि गुळगुळीत आहेत. खड्डे खळगे, रस्ते वर खाली असणे असे काही नसल्याने महाराष्ट्रातून गेलेल्या आम्हाला थोडे चुकल्यासारखे वाटले खरे!!! शिवाय रस्त्याच्या दोन्ही बाजूला झाडे, स्वच्छता ह्यामुळे प्रवास फार आनंदाचा होतो. उडुपी शृंगेरी रस्ता तर आगुंबे जंगलातून जातो. त्यामुळे दाट झाडी होती. रस्त्यात सुप्रसिद्ध आगुंबे घाटही येतोच. सकाळची प्रसन्न वेळ आणि इतका छान रस्ता..दिवसाची चांगली सुरुवात होण्यासाठी आणखी काय पाहिजे?!!  आम्हाला वाटले होते इतक्या लवकर फारसे कोणी श्रुंगेरीत आलेले नसेल. पण शृंगेरीला पोचल्यावर लक्षात आले की आमच्यासारखाच विचार अनेकांनी केला होता!  अनेक बस रात्रभराचा प्रवास करून सकाळी शृंगेरीला पोचल्या होत्या. त्या लोकांच्या प्रातर्विधी आणि अंघोळीसाठी अनेक ठिकाणी माफक पैसे घेऊन उत्तम सोय केलेली होती....

गणपतीपुळे

कोकणच्या निसर्गाविषयी किती आणि कितीदाही लिहिले तरी कमीच आहे. कोकणातल्या नारळी पोफळीच्या वाड्या, आंब्याची फणसाची झाडे, केळीच्या बागा, कौलारू घरे ह्यांनी नटलेली धरती, सोनचाफा बकुळीच्या सुगंधाने घमघमणारा आसमंत आणि कानावर येणारी समुद्राची गाज सारेच कसे मन प्रसन्न करणारे असते.  चराचरात वसणारा परमतत्वाचा अंश ह्या भूमीत प्रकर्षाने प्रत्ययाला येतो. ह्या भूमीत अनेक देवस्थाने नसती तरच नवल होते. ह्या देवस्थानांच्या जागा विलक्षण सुंदर आहेत. गणपतीपुळे हे असेच एका सुंदर स्थानी वसलेले श्री गणेशाचे स्वयंभू मंदिर. सिंधुसागराचा किनारा, चमकदार वाळूची पुळण आणि पाठीमागे गार्ड हिरव्या वनराईने झाकलेला डोंगर असे ह्या मंदिराचे नयनमनोहर ठिकाण आहे.  श्री गणपतीपुळे देवस्थान  ह्या स्वयंभू मूर्तीचा दृष्टांत पाचशे वर्षांपूर्वी भिडे गुरुजींना झाला. तिथे त्यांनी साधे गवताचे छप्पर उभारून पूजेला सुरुवात केली. त्यांची समाधी आपल्याला मंदिराच्या आवारातच बघायला मिळते.  समाधी  पुढे मग वेळोवेळी निरनिराळ्या भक्तांनी ह्या वास्तूची पुनर्बांधणी आणि दुरुस्ती केली. छत्रपती शिवाजी महाराजांचे सचिव अण्णाजी दत्त...