Skip to main content

एका दिवसात बुसान!

बुसान बघताना सर्वात आधी एक गोष्ट लक्षात ठेवायची ती म्हणजे जरी स्पेलिंग Busan असे असले तरी त्याचा उच्चार पुसान असा होतो! पुसान हे दक्षिण कोरियामधील एक अत्यंत प्रगत आणि प्रभावी शहर आहे. इथे होणारे विविध फेस्टिवल्स आणि कॉन्फेरन्सेस ह्यासाठी पुसान प्रसिद्ध आहे. आशियामधील #MICE ( meetings, incentives, Conferences and exhibitions) हब सिटी होण्यासाठी कसून प्रयत्न करत आहे. तुम्हाला २००२ चे आशियाई खेळ स्पर्धा आणि फिफा विश्वचषक आठवत असेलच. पुसान मध्ये दर वर्षी, वर्षभर वेगवेगळे फेस्टिवल्स आयोजित केले जात असतात. पुसान आंतरराष्ट्रीय चित्रपट महोत्सवाला आशियामध्ये मानाचे स्थान आहे. 

पुसान हे दक्षिण कोरियामधील सर्वात जास्त आर्थिक उलाढाल होणारे बंदर आहे. जगातील कोणत्याही आधुनिक आणि प्रगत शहरात असतील त्या सर्व व्यवस्था आणि सुविधा इथे उपलब्ध आहेत. तंत्रज्ञानातील प्रगती आणि चमत्कार दाखवणारे उड्डाण पूल आणि उंचच उंच इमारती विपुल प्रमाणात दिसतात. 

आम्ही दक्षिण कोरियातील ज्येजू बेटावरून पुसानला जाण्यासाठी सकाळचे विमान पकडले. आधीच आरक्षित केलेली टॅक्सी पुसान विमानतळावर आमची वाट पाहत होती. आम्हाला दिवसभरात कुठे कुठे जायचे आहे ते आम्ही टॅक्सी ड्रायव्हरला सांगितले व कोणत्या क्रमानुसार पाहायचे ते त्याला ठरवू दिले!

 विमानतळावरून आम्ही गेलो #Songdo बीचवर. पुसानचे बीचेस फार सुंदर आहेत. तिथल्या केबल कार स्टेशनवरून आम्हाला #Amnam पार्क ला जाण्यासाठी केबल कार घ्यायची होती. जाताना रस्त्यात आम्हाला जुन्या पुसान शहराची झलक बघायला मिळाली. 

आम्ही काचेचा तळ असणाऱ्या केबल कार चे तिकीट काढले. त्या पारदर्शक तळातून दिसणारा समुद्र, भोवतीचे डोंगर, लहान लहान बेटे, पाईन वृक्ष ह्या साऱ्यामुळे तो प्रवास कायम लक्षात राहण्याइतका सुंदर झाला. 

तिथे तिकिटासोबत तुम्हाला चक्क लॉलीपॉप देतात! केबल कारच्या प्रवासात हवेच्या दाबामुळे त्रास होऊ नये म्हणून असेल!

केबल कार

 
केबल कार मधून दिसणारे दृश्य 

Amnam पार्क ला उतरल्यावर खूप वेगवेगळी दुकाने आणि रेस्टॉरंट्स आहेत. लोकांचे आवडते पर्यटन स्थळ असल्याने गर्दी असते. आम्ही एप्रिल २०१९ मध्ये गेलो होतो, तेव्हा तिथे डायनोसार विषयी एक प्रदर्शन चालू होते. खूप शाळांच्या सहली तिथे आलेल्या होत्या. त्या विद्यार्थ्यांचा चिवचिवाट आणि उत्साह सगळीकडे पसरलेला होता.

मला त्या डोंगरमाथ्यावर जावेसे वाटत होते. तो सुंदर रस्ता आणि त्याच्या दोन्ही बाजूला, तसेच डोंगराच्या उतारावर गच्च गर्दी करून उभे असलेले पाईन वृक्ष मला बोलावत होते. 

 

डोंगरमाथ्यावर जाणारा रस्ता

उंच चढाचे लाकडी जिने 


वरून पाहिल्यावर अगदी ३६० अंशातून पुसान पाहता येते. पण सर्वात चांगली जागा ह्या लोकांनी पटकावली होती!

Prime जागी चालू असलेला खेळ (Prime स्पोर्ट्स )

विहंगम दृश्य


परतीचा प्रवास केबल कारमधून दिसणारे दृश्य 


आम्ही #Happycow.net वर पुसान मधील विगन रेस्टॉरंट्स शोधून ठेवली होती. त्यातल्या #VegeNarang ह्या शुद्ध शाकाहारी विगन रेस्टॉरंट मध्ये जेवणासाठी जायचे ठरवले. ९व्या मजल्यावर असलेल्या ह्या रेस्टॉरंट मधून समुद्र फार सुंदर दिसतो. अन्न तर इतके चविष्ट की तुम्ही खातच राहता. अर्थात नंतरच्या गोड पक्वान्नांसाठी पोटात जागा ठेवलीच होती आम्ही!

Vege Narang - all Vegan Restaurant

 सुग्रास जेवणानंतर आम्ही गेलो, Hwangnyeongsan नावाच्या डोंगरावर. वळणा वळणांचा रस्ता आणि सगळीकडे चेरी ब्लॉसम ची झाडे! आम्ही पुसान ला एप्रिलच्या मध्यावर गेलो होतो. तिथला चेरी ब्लॉसम चा सिझन तर संपला होता. काही काहीच झाडांवर फुले उरली होती. पण फुलांचा ऋतू ऐन भरात असताना ते दृश्य कसे दिसत असेल, ह्याची आम्ही कल्पना करू शकलो. फुललेल्या चेरी ब्लॉसम्सनी आच्छादलेला डोंगर.. स्वप्न सत्यात येणेच जणू!
 
Cherry Blossom

गाडीने वर पोचल्यावर फारच सुंदर दृश्य दिसते. तुम्ही आणखी थोड्या पायऱ्या चढून वर गेलात तर तुम्ही 'बिकन फायर स्टेशन' ला जाता. तिथून दिसणारे डोंगर, झाडे, समुद्र, उड्डाणपुलाचे जाळे, अवाढव्य इमारती..सारेच दीर्घकाळ लक्षात राहण्याजोगे.

Hwangnyeongsan Mountain
Beacon Fire Station mound


उंचावरून दिसणारे पुसान 

नैसर्गिक सौंदर्य तसेच तंत्रज्ञानातील प्रगती अनुभवून झाल्यानंतर आम्हाला जायचे होते एका ऐतिहासिक तसेच अध्यात्मिक महत्वाच्या ठिकाणी, Haedong Yonggungsa येथे. हे साधारण ६०० वर्षे जुने बुद्ध मंदिर आहे. काळाच्या ओघात, विविध कारणांनी आत्तापर्यंत अनेकदा उध्वस्त झाले, परत परत बांधले गेले. कितीदा नावेही बदलली गेली. मंदिराचा परिसर भव्य आहे. एका बाजूला डोंगर आणि एका बाजूला समुद्र असणारे हे दक्षिण कोरियातील एकमेव मंदिर आहे असे सांगितले जाते. 

Haedong Yonggungsa Temple.

लोकांच्या कल्याणासाठी, भरभराट व्हावी म्हणून हे मंदिर बांधले गेले. दोन्ही बाजूला सुंदर दगडी कंदील असलेल्या रस्त्याने शंभर एक पायऱ्या गेलात की तुम्ही मुख्य मंदिराशी पोचता. 

मुख्य मंदिराकडे जाण्याचा रस्ता 

मुख्य मंदिराकडे जाण्याचा रस्ता

मंदिराच्या समोर एक उंच पॅगोडा आहे. मंदिराच्या मागच्या बाजूने आणखी काही पायऱ्या चढून गेल्यावर गॉडेस ऑफ मर्सी - दया देवतेचा पुतळा आहे. हा शुभ्र पुतळा खूप लांबवरून दिसत राहतो. 
ह्या मंदिराबद्दल अनेक कहाण्या ऐकायला मिळतात. मला खरे तर अधिकृत मार्गदर्शकाकडून ह्या मंदिराची माहिती जाणून घ्यायला आवडले असते, पण तशी काही सोय उपलब्ध नव्हती. 

मंदिराच्या आतील परिसर 

शैक्षणिक यशासाठी पूजिल्या जाणाऱ्या बुद्धमूर्ती 


मुख्य मंदिराचा गाभारा 

गाभाऱ्यासमोरील ओम

अजून एक मंदिर आणि ओम 
पॅगोडा च्या मागील भागात असलेल्या भव्य दगडी घंटांसारख्या रचना बघून, इंडोनेशियातील बोरोबुदूर येथील पुरातन बौद्ध मंदिरांची आठवण होते. 

पॅगोडाच्या मागे असलेल्या दगडी घंटासारख्या रचना 

आमचा तो दिवस खूप लवकर सुरु झाला होता ज्येजू बेटावर. त्या दिवसात विमान, कार, केबल कार प्रवास झाला. शेकडो पायऱ्या चढलो उतरलो. चविष्ट अन्नाने पोट आणि सुंदर दृश्यांनी मन तृप्त झाले होते. आता त्या दिवसाचा कळसाध्याय देखील साजेसाच हवा होता. तसा तो झाला Haeundae बीच वरील फेरफटक्याने!
हा दक्षिण कोरियातील सर्वात प्रसिद्ध व एका अर्थी जगप्रसिद्ध बीच आमच्या हॉटेलपासून चालत अगदी पाच मिनिटांच्या अंतरावर होता. लांब रुंद किनारा लाभलेला आणि रुपेरी वाळूचा हा बीच स्थानिकांचा आणि पर्यटकांचा अत्यंत आवडता आहे. पुसान आंतरराष्ट्रीय चित्रपट महोत्सवातील काही कार्यक्रम इथे होतात. तसेच इतरही अनेक महोत्सव इथे साजरे होतात.

लोकप्रिय आणि सुप्रसिद्ध!!

मावळत्या सूर्याचे किरण उंच उंच इमारतींच्या काचेत प्रतिबिंबित होत होते. लाटांची गाज किनाऱ्यावर खेळणाऱ्या मुलांच्या किलबिलाटात मिसळत होती. रात्र किनाऱ्यावर उतरली होती. जोपर्यंत थंडी सहन होण्या इतपत होती तोपर्यंत आम्ही किनाऱ्यावर रेंगाळत होतो. नंतर हॉटेलमध्ये परतलो, ते दुसऱ्या दिवशी पहाटे भेटण्याचे वचन समुद्राला देऊनच! 



#BusanInternationalFilmFestival #SouthKorea #MICE #Asiangames2002 #FIFAworldcup #Sakura #ilovecherryblossom #CherryBlossomInKorea #OneDayInBusan
 

Comments

  1. खूप सुंदर माहिती, फोटो....! भाषा एकदम लालित्यपूर्ण...मजा आली वाचतांना ....!

    ReplyDelete
    Replies
    1. शैलजा धन्यवाद!! तुझ्यासारख्या उत्तम भाषा जाणणाऱ्या लेखिकेकडून दाद मिळणे हि मोठी गोष्ट आहे!! मनःपूर्वक धन्यवाद!

      Delete
  2. Nice to see your blog. enjoyed reading!

    ReplyDelete
    Replies
    1. Thanks Devdatt!! Please keep reading all posts and let me know your opinion!

      Delete

Post a Comment

Popular posts from this blog

महेश्वर

महेश्वर हे मध्यप्रदेश पर्यटन निगमच्या पर्यटन स्थळांमधले एक महत्वाचे नाव आहे. पण करोडो भारतीयांसाठी ते केवळ एक पर्यटन स्थळ नाही तर एक तीर्थस्थान असते. लोकमाता पुण्यश्लोक अहिल्यादेवी होळकरांच्या वास्तव्याने पुनीत झालेले स्थान आहे.  महेश्वर किल्ला प्रवेशद्वार  राजवाडा प्रवेशद्वार  बाह्यरूप  पुण्यश्लोक अहिल्यादेवी होळकर  राजवाडा प्रवेशद्वार  अहिल्याबाई होळकर हे केवळ भारताच्याच नव्हे तर विश्वाच्या इतिहासातील एक सोनेरी पान. संपूर्ण मानव विश्वातील यशस्वी स्त्री राज्यकर्त्यांची सूची करायची झाली तर अहिल्याबाई होळकरांचे नाव ठळकपणे लिहायला लागेल.   31 मे 2025 ला त्यांची तीनशेवी जयंती आहे. पण 300 वर्षांपूर्वी होऊन गेलेल्या अहिल्याबाईंचे आयुष्य अगदी आजच्या आधुनिक काळातल्या आव्हानातही मार्गदर्शक ठरावे असेच आहे.  त्यांच्याविषयीचा आदर मनात घेऊनच आपण महेश्वरला जातो आणि त्या भावनेच्या प्रकाशात महेश्वर पाहतो. महेश्वरला फार मोठी प्राचीन परंपरा आहे. स्कंद पुराणाच्या रेवा खंडात आणि वायू पुराणाच्या नर्मदा रहस्य मध्ये महिष्मती म्हणजे महेश्वरचे वर्णन आलेले आहे. 'गुप्...

सोमनाथ - प्रभास पट्टण.

१९४७चे दीपावली पर्व. स्थळ होते सिंधुसागराच्या तीरावर असलेल्या सोमनाथ मंदिराच्या अवशेषांचे प्रवेशद्वार. तिथे उभे राहून सरदार वल्लभभाई पटेल यांनी दृढनिश्चय व्यक्त केला की भारतीय जनता आपले आराध्य दैवत असलेल्या सोमनाथ मंदिराला त्याची पूर्व प्रतिष्ठा आणि पूर्व वैभव प्राप्त करून देईल.  काय कारण होते ह्या प्रतिज्ञेचे? जर भारतीय जनतेचे आराध्य दैवत होते सोमनाथ तर आता मंदिराचे अवशेषच का उरले होते?  ह्या साठी आपल्याला जाणून घ्यावे लागेल सोमनाथ मंदिराच्या इतिहासाविषयी आणि सोमनाथच्या हिंदू जनमानसातील स्थानाविषयी.  हिंदूंन पूजनीय असलेल्या बारा ज्योतिर्लिंगापैकी सर्वात पहिले नाव असलेल्या आणि प्रथम स्थानी असलेले सोमनाथ. आपल्या सर्वाना माहिती असलेल्या स्तोत्राची सुरुवातच होते ती 'सौराष्ट्रे सोमनाथंच' पासून. त्यामुळेच त्याला 'आदि ज्योतिर्लिंग' म्हणून ओळखले जाते.  ऋग्वेदात तसेच अनेक पुराणात ज्याचा उल्लेख झाला आहे असे हे तीर्थधाम. ह्याविषयी आपल्याला अनेक कथा सापडतात.  शतकानुशतकांच्या मंदिराच्या इतिहासात नैसर्गिक रित्या पडझड झाल्यानंतर ते अनेक राजांकडून, भक्तांकडून सोने, च...

गणपतीपुळे

कोकणच्या निसर्गाविषयी किती आणि कितीदाही लिहिले तरी कमीच आहे. कोकणातल्या नारळी पोफळीच्या वाड्या, आंब्याची फणसाची झाडे, केळीच्या बागा, कौलारू घरे ह्यांनी नटलेली धरती, सोनचाफा बकुळीच्या सुगंधाने घमघमणारा आसमंत आणि कानावर येणारी समुद्राची गाज सारेच कसे मन प्रसन्न करणारे असते.  चराचरात वसणारा परमतत्वाचा अंश ह्या भूमीत प्रकर्षाने प्रत्ययाला येतो. ह्या भूमीत अनेक देवस्थाने नसती तरच नवल होते. ह्या देवस्थानांच्या जागा विलक्षण सुंदर आहेत. गणपतीपुळे हे असेच एका सुंदर स्थानी वसलेले श्री गणेशाचे स्वयंभू मंदिर. सिंधुसागराचा किनारा, चमकदार वाळूची पुळण आणि पाठीमागे गार्ड हिरव्या वनराईने झाकलेला डोंगर असे ह्या मंदिराचे नयनमनोहर ठिकाण आहे.  श्री गणपतीपुळे देवस्थान  ह्या स्वयंभू मूर्तीचा दृष्टांत पाचशे वर्षांपूर्वी भिडे गुरुजींना झाला. तिथे त्यांनी साधे गवताचे छप्पर उभारून पूजेला सुरुवात केली. त्यांची समाधी आपल्याला मंदिराच्या आवारातच बघायला मिळते.  समाधी  पुढे मग वेळोवेळी निरनिराळ्या भक्तांनी ह्या वास्तूची पुनर्बांधणी आणि दुरुस्ती केली. छत्रपती शिवाजी महाराजांचे सचिव अण्णाजी दत्त...

श्रीमंत थोरले बाजीराव पेशवे जन्मस्थान - बर्वेवाडा, डुबेरे

काल दिनांक १८ ऑगस्ट २०२५. श्रीमंत थोरले बाजीराव पेशवे ह्यांची ३२५ वी जयंती. श्रीमंत थोरले बाजीराव पेशवे पुतळा, बर्वेवाडा श्रीमंत थोरले बाजीराव पेशवे पुतळा, बर्वेवाडा श्रीमंत थोरले बाजीराव पेशवे पुतळा, बर्वेवाडा आता बाजीराव म्हटले की केवळ बाजीराव मस्तानीच आठवणाऱ्या लोकांसाठी बाजीराव कोण ते सांगायला हवे. छत्रपती शिवाजी महाराजांनी पाहिलेले हिंदवी स्वराज्याचे स्वप्न प्रत्यक्षात जगणारे आणि हिंदवी साम्राज्य निर्माण करणारे बाजीराव बाळाजी पेशवे/ विश्वनाथ बल्लाळ भट हे शाहूछत्रपतींचे पेशवे म्हणजेच पंतप्रधान होते.  आपल्या वीस वर्षांच्या पेशवे म्हणून कारकीर्दीत ते चाळीसहून अधिक लढाया लढले आणि त्या सर्व लढायांत ते अजिंक्य राहिले. त्यांनी आपल्या कर्तृत्वाने मराठ्यांचे वर्चस्व अखंड भारतावर प्रस्थापित केले.  त्यांचा जन्म १८ ऑगस्ट १७००, भाद्रपद पौर्णिमा ह्या दिवशी डुबेरे येथे झाला. डुबेरे आजच्या सिन्नर तालुक्यात नाशिक जिल्ह्यात आहे.  ह्या गावी बाजीरावांच्या मातोश्री राधाबाई ह्यांचे भाऊ मल्हारराव बर्वे राहत असत. त्या बर्वे वाड्यात बाजीरावांचा जन्म झाला.  बर्वे वाडा  अवघ...

कवी केशवसुत स्मारक, मालगुंड

एका कवीचे स्मारक असावे आणि तेही कवीला साजेसे असावे ही दुर्मिळ गोष्ट आहे! पण असे एक स्मारक आपल्या महाराष्ट्रात आहे. रत्नागिरीजवळ मालगुंड येथे कवी केशवसुत म्हणजेच कृष्णाजी केशव दामले ह्यांचे एक सुंदर स्मारक उभारले आहे.  कवी केशवसुत जन्मस्थान  मार्गावरील फलक  प्रवेशद्वारातून दिसणारे दृश्य  कोकण मराठी साहित्य परिषदेने ज्येष्ठ साहित्यिक पद्मश्री मधू मंगेश कर्णिक ह्यांच्या संकल्पनेला प्रत्यक्षात उतरवले आहे.  एखाद्या कवीचे स्मारक कसे असावे हे एखाद्या साहित्यिकालाच चांगले कळू शकणार! स्मारकाच्या प्रवेशद्वारातून आपण आत गेलो की समोरच दिसते ते केशवसुत जन्मस्थान. हे जुने घर डागडुजी करून नीटनेटके ठेवले आहे. पडवीत मोठा झोपाळा आहे.  कवीच्या घरात कवीचे पुस्तक वाचताना  तिथेच केशवसुतांची काही पुस्तके तसेच को.म.सा.प.ची काही प्रकाशने विक्रीसाठी उपलब्ध आहेत.  घरातील आतल्या खोल्या तशा रिकाम्याच आहेत. काही थोडे जुने सामान तिथे ठेवले आहे .  माजघर  घराच्या मागच्या बाजूला कवीचे खरे स्मारक आहे. केशवसुतांनी त्या काळात म्हणजे दीडशे वर्षांपूर्वी कवितेत नवा प्रवाह आणला...

लक्ष्मीकेशव मंदिर, कोळीसरे

  मंदिर म्हणजे एक उर्जाकेंद्र! प्राचीन काळापासून भाविक मंदिरात देवतांच्या दर्शनासाठी जात आले आहेत. आजही हिंदू लोक मंदिरात जाऊन, चित्त एकाग्र करून ध्यान, पूजा आणि आरती करतात. यामुळे त्यांना ऊर्जा आणि शांततेचा अनुभव मिळतो. प्रत्येक देवी-देवतेचे एक विशिष्ट मंदिर असते.  असेच कोळीसरे येथे श्री विष्णूचे - लक्ष्मीकेशवाचे सुंदर मंदिर आहे . रत्नागिरी शहरापासून फक्त ५० किलोमीटर अंतरावर किंवा गणपती पुळ्यापासून २१ किलोमीटर अंतरावर निसर्गसुंदर कोळीसरे गाव आहे. पुणे मुंबई हून रत्नागिरी जिल्ह्यातील कोळीसरे येथे जायचे असल्यास चिपळूण मार्गे जाता येईल. परशुराम - कोळीसरे रस्त्यात अशी नयनरम्य दृश्ये अनेकदा दिसतात. परशुराम कोळिसरे रस्ता अगदी कमी लोकवस्तीचे, घनदाट झाडी असलेले हे गाव कोळीसरे फाट्याहून आत गेल्यावर दीड दोन किलोमीटर प्रवास केल्यावर येते. रत्नागिरीहून बसने जाता येते अन्यथा मंदिरापर्यंत पोचण्यासाठी स्वतःचे वाहन असणे सोयीचे आहे.  गाडी पार्क केल्यानंतर काही पायऱ्या उतरून मग घनदाट झाडीत वसलेल्या ह्या मंदिरात जाता येते. ह्या रस्त्यावरून व्हील चेयर जाउ शकत नाही. पार्किंग पासून उ...

'कड्यावरचा गणपती.' - आंजर्ले

कोकण सुंदर आहेच. कोकणावर निसर्गाची अपरंपार कृपा आहे. काय नाही कोकणात? डोंगर, दऱ्या, नद्या, समुद्र, नारळीपोफळीच्या वाडया, आंब्या फणसाची झाडे, केळीच्या बागा हे तर आहेच. इतर फुलेही कोकणच्या मातीत जास्तच बहरतात. बकुळ, चाफ्याचे सगळे प्रकार, जास्वंद किती नावे लिहावीत!! कौलारू घरे, लाल मातीचे रस्ते, ताजा खवलेला नारळ घातलेले अवीट चवीचे खाद्यपदार्थ .. कोकणांत जायची किती कारणे हवीत अजून?  ह्या सोबत किंवा खूप जणांसाठी ह्याच्याही आधी कोकणात जाण्याचे महत्वाचे कारण असते ते म्हणजे तेथील मंदिरे. तर आज आपण आंजर्ले येथील एक मंदिर  पाहणार आहोत.  दापोली, गुहागर,आंजर्ले हा सगळा परिसर तर निसर्गसौंदर्याने नटलेला आहे. शहरीकरण, पर्यटकांची अमर्याद संख्या, गल्लोगल्ली झालेले होमस्टे, रिसॉर्ट्स आणि खानावळी इतके सगळे पचवून सुद्धा अजूनही  इथले वातावरण फार सुखद आहे.  रत्नागिरी जिल्ह्यात दापोलीजवळ आंजर्ले गाव आहे. त्या गावाच्या जवळ एका डोंगरावर असलेले मंदिर म्हणजे  'कड्यावरचा गणपती.'  पूर्वी पायऱ्या चढून जाणे हा एकमेव मार्ग होता.  आता चारचाकी गाडी सुद्धा आरामात मंदिरापर्यंत जाऊ श...

Prashanti Kutiram, Bangalore

I am happy to write my first post of 2022!! I am here with a really very special post! This is not a tourist place and still it holds a special place in each and every visitor’s mind. This is Prashanti Kutiram of Bangalore. Prashanti kutiram as the name suggests, surely makes your mind peaceful. It's around 70-80 kms from Bangalore airport but with the famous traffic jams of Bangalore, it may take two and half hours by taxi.  This is the place where The Swami Vivekananda Yoga Anusandhan Sansthan is situated on a sprawling 100 acres. Swami Vivekanand  Swami Vivekanand  Ramakrishna Paramahans and Sharada Mataji  SVyasa Founded in 1986, Svyasa follows Swami Vivekanand's teachings and combines best of east and West. So it combines Yoga and spirituality with modern sciences.  The first thing you will notice about Vyasa is the greenery. The campus is having umpteen trees. It's hilly area. The steep paths and slopes offer you the much needed exercise!! The Green Umbre...

नागाव

  नागाव म्हणजे माडापोफळींच्या वाड्या. नागाव म्हणजे केळीच्या बागा. नागाव म्हणजे सुंदर स्वच्छ समुद्रकिनारा.  नागाव म्हणजे वस्त्रगाळ मऊ वाळूचा किनारा.  नागाव म्हणजे अनेक मंदिरे. नागाव म्हणजे लक्षवेधी दीपमाळा. नागाव म्हणजे कोपऱ्या कोपऱ्यावर भेटणारे तळे! नागाव म्हणजे तळ्यात फुललेलीअनेकानेक कमळे!! नागावच्या शेजारचे  अक्षी, चौल, रेवदंडा ही देखील अशीच गावे. नितांतसुंदर, साधी. अलिबाग आणि ह्या सर्व गावांना मिळून अष्टागर असे म्हणत असत. आठ गावांचा समूह.  अलिबाग पर्यटन स्थळ म्हणून ७० च्या दशकापासूनच प्रसिद्ध झाले होते. तेव्हा शांत निवांत असलेले अलिबाग नंतर खूपच गजबजले आणि मग दुसऱ्या सहस्त्रकात अलिबागशेजारील रेवदंडा, नागाव, चौल ही लहान लहान गावे देखील पर्यटनस्थळे म्हणून विकसित होऊ लागली.  ह्या निवांत, शांत गावांना जणू अचानक खडबडून जाग आली. तिथेही पर्यटकांची गर्दी वाढू लागली. स्थानिक लोकांना रोजगार, विकासाची संधी, अर्थार्जनाची संधी त्यात दिसली.  गावांवर आधुनिक पेहराव चढला आणि तिथे उदयाला आली मुंबईकरांची आवडती पर्यटनस्थळे.  आता तर परिस्थिती अशी आहे की जवळ जवळ एका...

पैसाच्या खांबाचे मंदिर!

पैसाच्या खांबाचे मंदिर! अनेक वर्षांपूर्वी दुर्गा बाईंचे ' पैस ' हे पुस्तक वाचनात आले. त्यात होता हा पैसाचा खांब. पैस म्हणजे अवकाश. जिथे ज्ञानेश्वरी लिहिली गेली तो हा पैसाचा खांब. ज्ञानेश्वरीचे जन्मस्थान! खांबाला टेकून बसलेले, ज्ञानेश्वरी सांगत असलेले ज्ञानेश्वर आणि ती लिहून घेत असलेले लेखनिक सच्चिदानंद बाबा असे चित्र आधीही अनेकदा पाहिलेले होते. पण त्या खांबाला ' पैसाचा खांब' म्हणतात हे माहितीच नव्हते. पैस ह्या पुस्तकातील पैसाचा खांब हे प्रकरण वाचले आणि अक्षरशः थरारून गेले. 'पैसाच्या खांबाचे मंदिर' अहिल्यानगर जिल्ह्यातील नेवासा या प्रवरा नदीच्या तीरावरील गावी आहे. नेवासे गावाच्या पश्चिमेला हे मंदिर आहे. 'शके बाराशे बारोत्तरे| तैं टीका केली ज्ञानेश्वरे| सच्चिदानंद बाबा आदरे| लेखकू जाहला|' असा उल्लेख सापडतो. मूर्त आणि अमूर्त ह्याची अशी जोडणी म्हणजे ज्ञानाच्या अनंत अवकाशात जाण्याची पहिली पायरीच जणू. ज्ञानेश्वरी वाचण्याएवढी आणि कळण्याएवढी योग्यता ह्या जन्मात अंगी येईल की नाही माहिती नाही. पण हा खांब पाहू या कधीतरी असे ठरवून टाकले. अवघड नव्हतेच जाणे. संभाजीनगर...