Skip to main content

गोल्डन पॅगोडा, नामसाई

ईशान्य भारताच्या ट्रीपमध्ये आम्ही नाहरलगूनला राहिलो होतो. तिथून झिरो, कार्डो, इटानगर पाहून ट्रेनने निघालो ते तिनसुखियाला जाण्यासाठी. फार सुंदर रस्ता आहे तो. नाहरलगून हे इटानगरच्या रेल्वे स्टेशनचे नाव. इटानगरहून नाहरलगून साधारण १५ किलोमीटरवर आहे. 


From Nahar Lagun to Itanagar 


रस्ता कसा होता हे नीट कळावे म्हणून हा छोटासा विडिओ बघा.

https://youtu.be/JNztM_dFN3I


रस्ता म्हणजे नुसते नेत्रसुख! सगळीकडे हिरवळ, तळी , डोंगर, स्वच्छता आणि असे संपूर्ण रस्ताभर! 





ट्रेनही आरामदायक होती. कुर्सीयान होते. आमच्या डब्यात चढणारे उतरणारे प्रवासी सगळे नोकरीनिमित्त रोज ये जा करणारे असे वाटत होते. 




आम्हाला रस्त्यात लागला भारतातील सर्वात मोठा रेल- रोड ब्रिज, बोगीबील ब्रिज. ब्रह्मपुत्रा नदीवर असलेला ५ किलोमीटरच्या ह्या ब्रिजवरून आम्ही गेलो ते ऑक्टोबर २०१९ मध्ये. ह्या पुलाचे उदघाटन डिसेंबर २०१८ मध्ये मा. पंतप्रधान श्री. नरेंद्र मोदी ह्यांच्या हस्ते झाले होते. 

ह्या पुलामुळे प्रवाश्यांची, विद्यार्थ्यांची, पेशंटसची, उद्योगधंद्यांची फार सोय झाली आहे. 

हा पूल किती मोठा आहे ते ह्या व्हिडिओत कळेल. किती वेळ झाला तरी ट्रेन ह्या पुलावरून जातच असते! आपण पुलावरून जायला सुरुवात केली हे माझ्या लक्षात आल्यावर विडिओ करायला सुरुवात केली तरी पाच मिनिटांची विडिओ आहे!

ब्रह्मपुत्रेला नद म्हणतात ते किती सार्थ आहे हे आपल्याला तिचे पात्र बघून कळते. 

https://youtu.be/yV_7b_9ezT8




न्यू तिनसुखियाला उतरल्यावर आधी आरक्षित करून ठेवलेली गाडी आमची स्टेशनवर वाट पाहत होती. 

New Tinsukiya Railway Station 


तेव्हा साधारण सकाळचे ११ वाजत आले होते. रस्त्यात कुठे जेवण्याचे चांगले ठिकाण मिळेल ना, असे विचारल्यावर वाहनचालकाने मिळेल असे सांगितले. पण शाकाहारी लोक जिथे खाउ शकतील असे ठिकाण काही रस्त्यात कुठेच दिसले नाही. मग आम्ही बरोबर नेलेल्या चिवडा लाडूवर समाधान मानले!

 आमचे रात्री राहण्याचे बुकिंग होते नामसाईला, पण त्या आधी आम्ही रोइंग देखील पाहणार होतो. निसर्गसुंदर रोइंगमधले नवे झालेले संग्रहालय आणि केंद्र आम्हाला पाहायचे होते. 
 
पण तिकडे जाताना आम्ही रस्ता चुकलो. अगदीच साफ चुकलो! वाहनचालकाला पण त्या भागाची विशेष माहिती नव्हती. शेवटी भरपूर प्रवास करूनही काहीच पाहता आले नाही. मोठ्या प्रवासात अशा छोट्या छोट्या गोष्टी व्हायच्याच! पण एक सुख होते की रस्ते अतिशय चांगले होते. अगदी गुळगुळीत, एकही धक्का बसणार नाही असे!

तिथे संध्याकाळ फार लवकर होते. त्यामुळे अंधार पडायच्या आत नामसाईला पोचणे आवश्यक होते. नव्या भागात प्रवास करताना अशी काळजी घेणे आवश्यकच असते.त्यामुळे मग रोइंगला आणखी शोधत न बसता, आम्ही टेंगापानीला जायला निघालो. हा देखील रस्ता फार छान होता. 

मुक्कामाजवळ पोचायच्या आधीच, पॅगोडाचे सोनेरी कळस रस्त्याच्या वळणानुसार अधुनमधून दिसत होते, खुणावत होते.

गडद अंधार पडलाच होता. पाऊसही पडायला लागलेला होता. पहाटे नाहरलगूनला प्रवास सुरु झाला होता तो दिवसभर चालूच होता. त्यामुळे गोल्डन पॅगोडा रिसॉर्ट येताच अगदी हायसे वाटले पण नेमके त्या परिसरातले लाईट गेलेले होते. आमचे बंगल्याचे बुकिंग झालेले होते. अंधारात ते बंगले एकमेकांपासून खूप लांब आहेत असे वाटले. पण बंगल्यातले आतले लाईट होते. त्यामुळे जीव भांड्यात पडला!

फार सुंदर बंगले आहेत. बाहेरचा व्हरांडा, हॉल, भव्य बेडरूम, मुंबईच्या एखाद्या घराचा हॉल असेल तेवढी मोठी बाथरूम आणि एक बाल्कनी, इतकी मोठी जागा प्रत्येक बंगल्यात आहे. आजूबाजूला चांगली निगा राखलेली बाग आणि झाडे आहेत. 

जेवणासाठी रिसॉर्टमध्येच डायनिंग हॉल मध्ये जाऊन जेवायची सोय आहे. पण ऑर्डर मात्र आधी द्यायला लागते. ऑर्डर दिल्यापासून साधारण तास दीड तास लागतो अन्न तयार व्हायला. कारण प्रत्येक गोष्ट ते ताजी आणि हवी असेल तितकीच तयार करतात. 

परत अंधारातून, पावसातून जेवायला जायचा खरे तर कंटाळा आला होता. पण जेवायला हवे तर जायलाच लागणार होते! तिथे पोचल्यावर गरम गरम अन्न मिळाल्यावर मात्र उत्साह वाटला. 

रिसॉर्ट किती सुंदर आहे, हे मात्र दुसऱ्या दिवशी सकाळी उजाडल्यावरच कळले! फार सुंदर परिसर आहे. बंगले तर आहेतच, पण काही एकेक खोलीची निवासस्थाने देखील आहेत असे वाटले. 
 
जागेची अजिबात काटकसर केलेली नाही. आतले रस्ते पण रुंद. दोन बंगल्यात भरपूर अंतर. खूपच प्रसन्न परिसर. 

 Villas 


The Golden Pagoda Resort 


The Campus 

तिथे आम्हाला एक नवल पाहायला मिळाले. खाली वेगवेगळी खोडे पण वर मात्र एकत्र आलेली पाने आणि शेंडे, असा झाडांचा समूह बघायला मिळाला. मला दर वेळी हा फोटो बघताना वाटते, ती झाडे ,'तू मिले दिल खिले और जीने को क्या चाहिये' हे गाणे म्हणत असणार! 


Unusual cluster!

Reception 

तो दिवस अगदी खास अरुणाचली पावसाचा दिवस होता. सतत पाऊस, राखाडी आकाश, थंड हवा. सकाळी रिसॉर्टच्या रेस्टॉरंट मध्ये ब्रेकफास्ट करून आम्ही निघालो गोल्डन पॅगोडा पाहायला.

तुम्ही जर का मुख्य रस्त्यावरून येणाऱ्या पहिल्याच पॅगोडाच्या पाटीशी उतरलात तर तुम्हाला बऱ्याच पायऱ्या चढायला लागतात. मात्र जरा पुढे जाऊन रिसॉर्टच्या जवळून गेलात तर मात्र थेट पॅगोडाच्या गेटपर्यंत गाडी जाते. रिसॉर्टमधून पण एक लहान रस्ता आहे पॅगोडात जायला, आम्ही तिथूनच गेलो. गाडीला मात्र वळसा घालून यायला लागले. 

हा पॅगोडा अतिशय भव्य परिसरात उभारला गेला आहे. अगदी नवा प्रकल्प आहे, २००८ मध्ये सुरु होऊन २०१० मध्ये पूर्ण झाला. 

पूर्व हिमालयीन पर्वतरांगांमध्ये वसलेले हे ठिकाण आहे. नामसाई जिल्हा हा पूर्वी लोहित जिल्ह्याचाच भाग होता . नामसाई जिल्ह्यातील टेंगापानी येथील हा गोल्डन पॅगोडा प्रमुख पर्यटन आकर्षण केंद्र आहे. 

थायलंडच्या बौद्ध भिख्खूनी भारतातील बौद्ध धर्म तत्वांच्या प्रचार प्रसारासाठी बुद्धाची ही ब्रॉन्झची मूर्ती भेट दिली. मग त्यावर बर्मीज वास्तुशैलीचे मंदिर बांधले गेले. आज मुख्य पॅगोडात ही भेट मिळालेली मूर्ती आहे. 



The Main Buddha idol 

पॅगोडाला अनेक लहान लहान शिखरे आणि मध्यभागी उंच शिखर अशी रचना आहे. सोनेरी रंग दिल्याने हा पॅगोडा सतत चमचमत असतो. 


Golden Pagoda 


Guardian Deity outside the main pagoda 


Pair of lions guarding each entrance 

Three entrances 

गोल्डन पॅगोडाला चारी दिशांना चार प्रवेशद्वारे आहेत. मुख्य प्रवेशद्वारासमोर (पहिल्याच छायाचित्रात) एक जयस्तंभ पण दिसेल. बुद्ध मूर्ती उत्तरेकडे तोंड केलेली अशी आहे. प्रत्येक प्रवेशद्वार सिंहांच्या जोडीने संरक्षित केलेले आहे. प्रत्येक कोपऱ्यात संरक्षक देवता किंवा घंटा आहे.

आवारात इतर अनेक इमारती आहेत. वाचनालय, भिक्खुंच्या राहण्याची व शिकण्याची जागा, ध्यानधारणा सभागृह, संस्कृती संशोधन केंद्र आणि इतर काही. आम्ही २०१९ च्या ऑक्टोबर मध्ये इथे भेट दिली तेव्हा काही बांधकाम देखील चालू होते.



Other Buddha Temple 
P.C. - G. D. Sathe

ह्या मंदिरातील बुद्ध मूर्ती ही सोनेरी तुकड्या तुकड्यानी संपूर्ण आच्छादलेली आहे ह्या प्रकारची, भारतातील ही सर्वात मोठी मूर्ती आहे.

P.C. - G. D. Sathe

One More Building and Ashok Stambh 
P.C. - G. D. Sathe


A Rainy Day 

मंदिराचा खूप मोठा प्रदक्षिणा मार्ग काँक्रीट ने बांधून काढलेला आहे. 

P.C. - G. Y. Tilak



 
P.C. - G. Y. Tilak


Main Entrance 


Students 

एक शांत सुंदर ठिकाण म्हणून हे लक्षात राहील. बौद्धधर्माचा उदय भारतात झाला. भारतातून बौद्धधर्म इतर देशात पसरला.आता हे बौद्ध मंदिर थायलंडची मूर्ती, ब्रम्हदेशाच्या मंदिराचे वास्तुशास्त्र असे करत एक कालचक्र पूर्ण करीत आहे!

#Namsai #Tengapani #NamsaiGoldenPagoda #DibrugarhToGoldenPagoda #Roing #WhereToStayInNamsai #PlacesToVisitInArunachal #Buddha #Thailand
#BurmeseArchitecture #Tinsukia #GoldenPagodaEcoResort #Naharlagun 

Comments

  1. खूप सुंदर निसर्ग, देखण्या बुद्ध मूर्ती, अणि सुंदर फोटो. तितके समर्पक लेखन.

    ReplyDelete
  2. खूप सुंदर प्रवास झाला तुमच्या शब्द आणि छायाचित्रणातून !!! धन्यवाद वृंदाकाकू 🙏

    ReplyDelete

Post a Comment

Popular posts from this blog

महेश्वर

महेश्वर हे मध्यप्रदेश पर्यटन निगमच्या पर्यटन स्थळांमधले एक महत्वाचे नाव आहे. पण करोडो भारतीयांसाठी ते केवळ एक पर्यटन स्थळ नाही तर एक तीर्थस्थान असते. लोकमाता पुण्यश्लोक अहिल्यादेवी होळकरांच्या वास्तव्याने पुनीत झालेले स्थान आहे.  महेश्वर किल्ला प्रवेशद्वार  राजवाडा प्रवेशद्वार  बाह्यरूप  पुण्यश्लोक अहिल्यादेवी होळकर  राजवाडा प्रवेशद्वार  अहिल्याबाई होळकर हे केवळ भारताच्याच नव्हे तर विश्वाच्या इतिहासातील एक सोनेरी पान. संपूर्ण मानव विश्वातील यशस्वी स्त्री राज्यकर्त्यांची सूची करायची झाली तर अहिल्याबाई होळकरांचे नाव ठळकपणे लिहायला लागेल.   31 मे 2025 ला त्यांची तीनशेवी जयंती आहे. पण 300 वर्षांपूर्वी होऊन गेलेल्या अहिल्याबाईंचे आयुष्य अगदी आजच्या आधुनिक काळातल्या आव्हानातही मार्गदर्शक ठरावे असेच आहे.  त्यांच्याविषयीचा आदर मनात घेऊनच आपण महेश्वरला जातो आणि त्या भावनेच्या प्रकाशात महेश्वर पाहतो. महेश्वरला फार मोठी प्राचीन परंपरा आहे. स्कंद पुराणाच्या रेवा खंडात आणि वायू पुराणाच्या नर्मदा रहस्य मध्ये महिष्मती म्हणजे महेश्वरचे वर्णन आलेले आहे. 'गुप्...

सोमनाथ - प्रभास पट्टण.

१९४७चे दीपावली पर्व. स्थळ होते सिंधुसागराच्या तीरावर असलेल्या सोमनाथ मंदिराच्या अवशेषांचे प्रवेशद्वार. तिथे उभे राहून सरदार वल्लभभाई पटेल यांनी दृढनिश्चय व्यक्त केला की भारतीय जनता आपले आराध्य दैवत असलेल्या सोमनाथ मंदिराला त्याची पूर्व प्रतिष्ठा आणि पूर्व वैभव प्राप्त करून देईल.  काय कारण होते ह्या प्रतिज्ञेचे? जर भारतीय जनतेचे आराध्य दैवत होते सोमनाथ तर आता मंदिराचे अवशेषच का उरले होते?  ह्या साठी आपल्याला जाणून घ्यावे लागेल सोमनाथ मंदिराच्या इतिहासाविषयी आणि सोमनाथच्या हिंदू जनमानसातील स्थानाविषयी.  हिंदूंन पूजनीय असलेल्या बारा ज्योतिर्लिंगापैकी सर्वात पहिले नाव असलेल्या आणि प्रथम स्थानी असलेले सोमनाथ. आपल्या सर्वाना माहिती असलेल्या स्तोत्राची सुरुवातच होते ती 'सौराष्ट्रे सोमनाथंच' पासून. त्यामुळेच त्याला 'आदि ज्योतिर्लिंग' म्हणून ओळखले जाते.  ऋग्वेदात तसेच अनेक पुराणात ज्याचा उल्लेख झाला आहे असे हे तीर्थधाम. ह्याविषयी आपल्याला अनेक कथा सापडतात.  शतकानुशतकांच्या मंदिराच्या इतिहासात नैसर्गिक रित्या पडझड झाल्यानंतर ते अनेक राजांकडून, भक्तांकडून सोने, च...

गणपतीपुळे

कोकणच्या निसर्गाविषयी किती आणि कितीदाही लिहिले तरी कमीच आहे. कोकणातल्या नारळी पोफळीच्या वाड्या, आंब्याची फणसाची झाडे, केळीच्या बागा, कौलारू घरे ह्यांनी नटलेली धरती, सोनचाफा बकुळीच्या सुगंधाने घमघमणारा आसमंत आणि कानावर येणारी समुद्राची गाज सारेच कसे मन प्रसन्न करणारे असते.  चराचरात वसणारा परमतत्वाचा अंश ह्या भूमीत प्रकर्षाने प्रत्ययाला येतो. ह्या भूमीत अनेक देवस्थाने नसती तरच नवल होते. ह्या देवस्थानांच्या जागा विलक्षण सुंदर आहेत. गणपतीपुळे हे असेच एका सुंदर स्थानी वसलेले श्री गणेशाचे स्वयंभू मंदिर. सिंधुसागराचा किनारा, चमकदार वाळूची पुळण आणि पाठीमागे गार्ड हिरव्या वनराईने झाकलेला डोंगर असे ह्या मंदिराचे नयनमनोहर ठिकाण आहे.  श्री गणपतीपुळे देवस्थान  ह्या स्वयंभू मूर्तीचा दृष्टांत पाचशे वर्षांपूर्वी भिडे गुरुजींना झाला. तिथे त्यांनी साधे गवताचे छप्पर उभारून पूजेला सुरुवात केली. त्यांची समाधी आपल्याला मंदिराच्या आवारातच बघायला मिळते.  समाधी  पुढे मग वेळोवेळी निरनिराळ्या भक्तांनी ह्या वास्तूची पुनर्बांधणी आणि दुरुस्ती केली. छत्रपती शिवाजी महाराजांचे सचिव अण्णाजी दत्त...

श्रीमंत थोरले बाजीराव पेशवे जन्मस्थान - बर्वेवाडा, डुबेरे

काल दिनांक १८ ऑगस्ट २०२५. श्रीमंत थोरले बाजीराव पेशवे ह्यांची ३२५ वी जयंती. श्रीमंत थोरले बाजीराव पेशवे पुतळा, बर्वेवाडा श्रीमंत थोरले बाजीराव पेशवे पुतळा, बर्वेवाडा श्रीमंत थोरले बाजीराव पेशवे पुतळा, बर्वेवाडा आता बाजीराव म्हटले की केवळ बाजीराव मस्तानीच आठवणाऱ्या लोकांसाठी बाजीराव कोण ते सांगायला हवे. छत्रपती शिवाजी महाराजांनी पाहिलेले हिंदवी स्वराज्याचे स्वप्न प्रत्यक्षात जगणारे आणि हिंदवी साम्राज्य निर्माण करणारे बाजीराव बाळाजी पेशवे/ विश्वनाथ बल्लाळ भट हे शाहूछत्रपतींचे पेशवे म्हणजेच पंतप्रधान होते.  आपल्या वीस वर्षांच्या पेशवे म्हणून कारकीर्दीत ते चाळीसहून अधिक लढाया लढले आणि त्या सर्व लढायांत ते अजिंक्य राहिले. त्यांनी आपल्या कर्तृत्वाने मराठ्यांचे वर्चस्व अखंड भारतावर प्रस्थापित केले.  त्यांचा जन्म १८ ऑगस्ट १७००, भाद्रपद पौर्णिमा ह्या दिवशी डुबेरे येथे झाला. डुबेरे आजच्या सिन्नर तालुक्यात नाशिक जिल्ह्यात आहे.  ह्या गावी बाजीरावांच्या मातोश्री राधाबाई ह्यांचे भाऊ मल्हारराव बर्वे राहत असत. त्या बर्वे वाड्यात बाजीरावांचा जन्म झाला.  बर्वे वाडा  अवघ...

कवी केशवसुत स्मारक, मालगुंड

एका कवीचे स्मारक असावे आणि तेही कवीला साजेसे असावे ही दुर्मिळ गोष्ट आहे! पण असे एक स्मारक आपल्या महाराष्ट्रात आहे. रत्नागिरीजवळ मालगुंड येथे कवी केशवसुत म्हणजेच कृष्णाजी केशव दामले ह्यांचे एक सुंदर स्मारक उभारले आहे.  कवी केशवसुत जन्मस्थान  मार्गावरील फलक  प्रवेशद्वारातून दिसणारे दृश्य  कोकण मराठी साहित्य परिषदेने ज्येष्ठ साहित्यिक पद्मश्री मधू मंगेश कर्णिक ह्यांच्या संकल्पनेला प्रत्यक्षात उतरवले आहे.  एखाद्या कवीचे स्मारक कसे असावे हे एखाद्या साहित्यिकालाच चांगले कळू शकणार! स्मारकाच्या प्रवेशद्वारातून आपण आत गेलो की समोरच दिसते ते केशवसुत जन्मस्थान. हे जुने घर डागडुजी करून नीटनेटके ठेवले आहे. पडवीत मोठा झोपाळा आहे.  कवीच्या घरात कवीचे पुस्तक वाचताना  तिथेच केशवसुतांची काही पुस्तके तसेच को.म.सा.प.ची काही प्रकाशने विक्रीसाठी उपलब्ध आहेत.  घरातील आतल्या खोल्या तशा रिकाम्याच आहेत. काही थोडे जुने सामान तिथे ठेवले आहे .  माजघर  घराच्या मागच्या बाजूला कवीचे खरे स्मारक आहे. केशवसुतांनी त्या काळात म्हणजे दीडशे वर्षांपूर्वी कवितेत नवा प्रवाह आणला...

लक्ष्मीकेशव मंदिर, कोळीसरे

  मंदिर म्हणजे एक उर्जाकेंद्र! प्राचीन काळापासून भाविक मंदिरात देवतांच्या दर्शनासाठी जात आले आहेत. आजही हिंदू लोक मंदिरात जाऊन, चित्त एकाग्र करून ध्यान, पूजा आणि आरती करतात. यामुळे त्यांना ऊर्जा आणि शांततेचा अनुभव मिळतो. प्रत्येक देवी-देवतेचे एक विशिष्ट मंदिर असते.  असेच कोळीसरे येथे श्री विष्णूचे - लक्ष्मीकेशवाचे सुंदर मंदिर आहे . रत्नागिरी शहरापासून फक्त ५० किलोमीटर अंतरावर किंवा गणपती पुळ्यापासून २१ किलोमीटर अंतरावर निसर्गसुंदर कोळीसरे गाव आहे. पुणे मुंबई हून रत्नागिरी जिल्ह्यातील कोळीसरे येथे जायचे असल्यास चिपळूण मार्गे जाता येईल. परशुराम - कोळीसरे रस्त्यात अशी नयनरम्य दृश्ये अनेकदा दिसतात. परशुराम कोळिसरे रस्ता अगदी कमी लोकवस्तीचे, घनदाट झाडी असलेले हे गाव कोळीसरे फाट्याहून आत गेल्यावर दीड दोन किलोमीटर प्रवास केल्यावर येते. रत्नागिरीहून बसने जाता येते अन्यथा मंदिरापर्यंत पोचण्यासाठी स्वतःचे वाहन असणे सोयीचे आहे.  गाडी पार्क केल्यानंतर काही पायऱ्या उतरून मग घनदाट झाडीत वसलेल्या ह्या मंदिरात जाता येते. ह्या रस्त्यावरून व्हील चेयर जाउ शकत नाही. पार्किंग पासून उ...

'कड्यावरचा गणपती.' - आंजर्ले

कोकण सुंदर आहेच. कोकणावर निसर्गाची अपरंपार कृपा आहे. काय नाही कोकणात? डोंगर, दऱ्या, नद्या, समुद्र, नारळीपोफळीच्या वाडया, आंब्या फणसाची झाडे, केळीच्या बागा हे तर आहेच. इतर फुलेही कोकणच्या मातीत जास्तच बहरतात. बकुळ, चाफ्याचे सगळे प्रकार, जास्वंद किती नावे लिहावीत!! कौलारू घरे, लाल मातीचे रस्ते, ताजा खवलेला नारळ घातलेले अवीट चवीचे खाद्यपदार्थ .. कोकणांत जायची किती कारणे हवीत अजून?  ह्या सोबत किंवा खूप जणांसाठी ह्याच्याही आधी कोकणात जाण्याचे महत्वाचे कारण असते ते म्हणजे तेथील मंदिरे. तर आज आपण आंजर्ले येथील एक मंदिर  पाहणार आहोत.  दापोली, गुहागर,आंजर्ले हा सगळा परिसर तर निसर्गसौंदर्याने नटलेला आहे. शहरीकरण, पर्यटकांची अमर्याद संख्या, गल्लोगल्ली झालेले होमस्टे, रिसॉर्ट्स आणि खानावळी इतके सगळे पचवून सुद्धा अजूनही  इथले वातावरण फार सुखद आहे.  रत्नागिरी जिल्ह्यात दापोलीजवळ आंजर्ले गाव आहे. त्या गावाच्या जवळ एका डोंगरावर असलेले मंदिर म्हणजे  'कड्यावरचा गणपती.'  पूर्वी पायऱ्या चढून जाणे हा एकमेव मार्ग होता.  आता चारचाकी गाडी सुद्धा आरामात मंदिरापर्यंत जाऊ श...

Prashanti Kutiram, Bangalore

I am happy to write my first post of 2022!! I am here with a really very special post! This is not a tourist place and still it holds a special place in each and every visitor’s mind. This is Prashanti Kutiram of Bangalore. Prashanti kutiram as the name suggests, surely makes your mind peaceful. It's around 70-80 kms from Bangalore airport but with the famous traffic jams of Bangalore, it may take two and half hours by taxi.  This is the place where The Swami Vivekananda Yoga Anusandhan Sansthan is situated on a sprawling 100 acres. Swami Vivekanand  Swami Vivekanand  Ramakrishna Paramahans and Sharada Mataji  SVyasa Founded in 1986, Svyasa follows Swami Vivekanand's teachings and combines best of east and West. So it combines Yoga and spirituality with modern sciences.  The first thing you will notice about Vyasa is the greenery. The campus is having umpteen trees. It's hilly area. The steep paths and slopes offer you the much needed exercise!! The Green Umbre...

नागाव

  नागाव म्हणजे माडापोफळींच्या वाड्या. नागाव म्हणजे केळीच्या बागा. नागाव म्हणजे सुंदर स्वच्छ समुद्रकिनारा.  नागाव म्हणजे वस्त्रगाळ मऊ वाळूचा किनारा.  नागाव म्हणजे अनेक मंदिरे. नागाव म्हणजे लक्षवेधी दीपमाळा. नागाव म्हणजे कोपऱ्या कोपऱ्यावर भेटणारे तळे! नागाव म्हणजे तळ्यात फुललेलीअनेकानेक कमळे!! नागावच्या शेजारचे  अक्षी, चौल, रेवदंडा ही देखील अशीच गावे. नितांतसुंदर, साधी. अलिबाग आणि ह्या सर्व गावांना मिळून अष्टागर असे म्हणत असत. आठ गावांचा समूह.  अलिबाग पर्यटन स्थळ म्हणून ७० च्या दशकापासूनच प्रसिद्ध झाले होते. तेव्हा शांत निवांत असलेले अलिबाग नंतर खूपच गजबजले आणि मग दुसऱ्या सहस्त्रकात अलिबागशेजारील रेवदंडा, नागाव, चौल ही लहान लहान गावे देखील पर्यटनस्थळे म्हणून विकसित होऊ लागली.  ह्या निवांत, शांत गावांना जणू अचानक खडबडून जाग आली. तिथेही पर्यटकांची गर्दी वाढू लागली. स्थानिक लोकांना रोजगार, विकासाची संधी, अर्थार्जनाची संधी त्यात दिसली.  गावांवर आधुनिक पेहराव चढला आणि तिथे उदयाला आली मुंबईकरांची आवडती पर्यटनस्थळे.  आता तर परिस्थिती अशी आहे की जवळ जवळ एका...

पैसाच्या खांबाचे मंदिर!

पैसाच्या खांबाचे मंदिर! अनेक वर्षांपूर्वी दुर्गा बाईंचे ' पैस ' हे पुस्तक वाचनात आले. त्यात होता हा पैसाचा खांब. पैस म्हणजे अवकाश. जिथे ज्ञानेश्वरी लिहिली गेली तो हा पैसाचा खांब. ज्ञानेश्वरीचे जन्मस्थान! खांबाला टेकून बसलेले, ज्ञानेश्वरी सांगत असलेले ज्ञानेश्वर आणि ती लिहून घेत असलेले लेखनिक सच्चिदानंद बाबा असे चित्र आधीही अनेकदा पाहिलेले होते. पण त्या खांबाला ' पैसाचा खांब' म्हणतात हे माहितीच नव्हते. पैस ह्या पुस्तकातील पैसाचा खांब हे प्रकरण वाचले आणि अक्षरशः थरारून गेले. 'पैसाच्या खांबाचे मंदिर' अहिल्यानगर जिल्ह्यातील नेवासा या प्रवरा नदीच्या तीरावरील गावी आहे. नेवासे गावाच्या पश्चिमेला हे मंदिर आहे. 'शके बाराशे बारोत्तरे| तैं टीका केली ज्ञानेश्वरे| सच्चिदानंद बाबा आदरे| लेखकू जाहला|' असा उल्लेख सापडतो. मूर्त आणि अमूर्त ह्याची अशी जोडणी म्हणजे ज्ञानाच्या अनंत अवकाशात जाण्याची पहिली पायरीच जणू. ज्ञानेश्वरी वाचण्याएवढी आणि कळण्याएवढी योग्यता ह्या जन्मात अंगी येईल की नाही माहिती नाही. पण हा खांब पाहू या कधीतरी असे ठरवून टाकले. अवघड नव्हतेच जाणे. संभाजीनगर...