कधी कधी मोठ्या ट्रिप्समध्ये काय होते की एखाद्या दिवशी एखादे ठिकाण खूप आवडते. त्यानंतर पुढच्या दिवसांत आपण पाहणार असतो त्या ठिकाणांची तुलना मग आपल्याला आवडलेल्या ठिकाणाशी व्हायला लागते. खरे तर असे व्हायला नको. प्रत्येक ठिकाणचे आपापले वैशिष्ट्य असते, पण मन नकळत तुलना करते हे खरे.
माझे काय झाले ते सांगते. शृंगेरी आणि मुकाम्बिका मंदिरे, त्यातील अधोरेखित होणारे पावित्र्य हे मनाला खूप भावले होते. त्यानंतर पुढच्या दिवशी आम्ही गेलो मुर्डेश्वरला.
मुर्डेश्वरचे मंदिर हे कोस्टल कर्नाटकातील सुप्रसिद्ध पंचलिंग क्षेत्रांपैकी एक. पंचलिंग क्षेत्रांची कथा तर आपल्याला सगळ्यांना माहिती असणारच . पण ज्या कोणाला माहिती नसेल त्यांच्यासाठी सांगते.
रावणाने अमर होण्यासाठी तपश्चर्या करून शंकराला प्रसन्न करून घेतले. काय हवे ते माग म्हटल्यावर रावणाने मागितले शंकराचे आत्मलिंग. भोळ्या शंकराने ते दिले. पण त्याचवेळी हे सांगितले की वाटेत कुठे हे खाली ठेवू नकोस.
आता अविवेकी रावणाला शिवशंकराचे आत्मलिंग मिळणे, तो अमर होणे म्हणजे सृष्टीत हाहा:कार माजला असता. त्यासाठी काहीतरी करायला हवे होते. .
वाटेत संध्याकाळ झाली. रावणाची सायंसंध्येची वेळ झाली. आता हे आत्मलिंग ठेवायचे कुठे? इतक्यात गणपती एका बाल गुराख्याचे रूप घेऊन समोर आला. त्याला रावणाने विनंती केली की तू थोडावेळ हातात धरून ठेवशील का?
गणपती म्हणाला, "ठीक आहे. पण मी तीनदा हाक मारल्यावर त्याच्या आत, तुला यायला पाहिजे. नाहीतर मी हे आत्मलिंग खाली ठेवून देईन. "
झालेही तसेच. गणपतीने तीन हाका मारल्या. रावण काही आला नाही. गणपतीने लिंग खाली ठेवले. नंतर रावण आला. क्रोधाने वेडापिसा होऊन ते आत्मलिंग जमिनीतून बाहेर काढू लागला. पण ते कसले निघणार? शंकराने तसेच सांगितले होते.
आपल्याला आत्मलिंग घेऊन जाता येणार नाही हे लक्षात आल्यावर रावणाने ते उपटून काढण्याचा, आपल्याला मिळत नाही तर नष्ट करून टाकण्याचा प्रयत्न केला. त्या भरात आत्मलिंगाचे काही तुकडे इतस्ततः उडाले. जिथे गणपतीने आत्मलिंग ठेवले होते ती मूळ जागा म्हणजे गोकर्ण महाबळेश्वर.
असे सांगितले जाते की जिथे बाकी भाग उडाले त्या जागा म्हणजे मुर्डेश्वर, सज्जेश्वर, धारेश्वर आणि गुणवंतेश्वर. ह्याला म्हणतात पंचलिंग क्षेत्रे. भाविक लोक एका दिवसांत ह्या पाची ठिकाणांना भेट द्यायची अशी तीर्थयात्रा करतात.
आता ह्यावरून तुमच्या लक्षात आले असेल की मुर्डेश्वर किती महत्वाचे स्थान आहे. मुर्डेश्वरला आम्ही गेलो ते मुर्डेश्वर शिव मंदिर फार सुरेख आहे. इतक्या प्राचीन ठिकाणी आपण आलो आहोत हे मनाला रोमांचक वाटतेच. शंकराच्या मंदिरातून नेहमीच जाणवणारी ऊर्जाही जाणवते.
पण ते उंच प्रवेशद्वार, त्यातील लिफ्ट, त्या मागे असलेली जगातील तिसऱ्या क्रमांकाची अशी भव्य शिवमूर्ती, वॉटर स्पोर्ट्स ह्या सगळ्यांमुळे तिथे लोक शंकराच्या दर्शनाला न येता, सहलीला आले आहेत असेच वातावरण मंदिर परिसरात असते. ते मनाला खटकते. तुमच्यापैकी अनेक जण मुर्डेश्वरला गेले असतील. तुम्ही गेलात तेव्हाचा अनुभव कसा होता?
मुर्डेश्वर मंदिराचे प्रवेशद्वार म्हणजे एक २० मजली उंच असे राजगोपुरम आहे. त्यातच एक लिफ्ट आहे. त्या लिफ्टच्या तिकिटासाठी मोठी रांग असते. त्या तुलनेने मंदिरात दर्शनाला कमी रांग होती!!
लिफ्टमधून वर गेलो की अतिशय सुंदर दृश्य दिसते. इतक्या उंचावरून सर्व परिसर नजरेच्या टप्प्यात येतो. समुद्र, नारळीपोफळीच्या बागा, लोकांची गर्दी, रस्ते.. फार छान वाटते ते पाहायला.
 |
| मुर्डेश्वर |
 |
| मुर्डेश्वर |
 |
| मुर्डेश्वर |
 |
| मुर्डेश्वर |
 |
| मुर्डेश्वर |
 |
| सावलीच्या शोधात!! |
 |
| मुर्डेश्वर |
 |
| मुर्डेश्वर |
 |
| मुर्डेश्वर |
लिफ्टमधून दिसणारे दृश्य तुम्ही ह्या व्हिडिओमध्ये बघू शकता.
 |
| राजगोपुरम |
त्यानंतर आम्ही गेलो ते इडगुंजी गणेश मंदिरात. इडगुंजी हे होनावरजवळचे लहानसे गाव आहे. आम्ही पोचलो तेव्हा दुपार होती म्हणून गणेशमंदिर बंद होते. मग निवांत इकडेतिकडे फिरत, दर्शनासाठी आलेल्या इतर लोकांशी गप्पा मारत, मंदिर उघडेपर्यंत वेळ काढला. मुर्डेश्वराच्या सहलीला आल्यासारख्या गर्दीच्या पार्श्वभूमीवर इडगुंजीचे शांत मंदिर खूपच छान वाटले.
मंदिर अगदी लहान गावात असावे तसेच घरगुती वातावरणाचे वाटले. इथली गणेशमूर्ती उभी आहे आणि दोनच हात असलेली आहे. दोनच हात असलेला गणेश पाहण्याची आपल्याला सवय नसते. त्यामुळे वेगळी वाटते. अशी मूर्ती गोकर्णला पूर्वी पाहिली होती.
 |
| इडगुंजी गणेश मंदिर |
होनावरला जाण्याआधी आम्ही आणखी एका ठिकाणी गेलो ते म्हणजे गुणवंतेश्वराला. गुणवंतेश्वर हे पंच शिवलिंगांपैकी एक आणि म्हणून त्या परिसरातील महत्वाचे मंदिर.
 |
| गुणवंतेश्वर |
 |
| गुणवंतेश्वर |
 |
| गुणवंतेश्वर |
हे मंदिर ८०० वर्षे जुने आहे म्हणतात. म्हणजे हे तळेही ८०० वर्षे जुने असेल. आपल्याकडे मंदिराजवळ पाण्याचे काहीतरी असतेच. मग ते तळे असेल, तलाव असेल, वाव असेल, कुंड असेल, बारव असेल..काहीतरी असतेच. तसेच हे ही असणार.
 |
| गुणवंतेश्वर |
 |
| गुणवंतेश्वर |
नंतर आम्ही गेलो होनावरला. इथे आम्ही एका होमस्टे मध्ये राहिलो होतो. बंगल्यात खाली मालकांचे कुटुंब होते आणि वरच्या मजल्यावरच्या बेडरूम्स ते भाडयाने देतात. तिकडे सामान ठेवले. थोडी विश्रांती घेतली. आता उत्सुकता होती ती उन्हे उतरायची.
कासारकोड बीच आणि तिथला सूर्यास्त प्रसिद्ध आहे. आम्ही उतरण्याचे ठिकाण होनावर शहरामध्ये न निवडता जरा दूर, कासारकोड इको बीचजवळ निवडले होते. त्यामुळे बीचला रिक्षाने अगदी दहा मिनिटांच्या आत पोचता आले.
अतिशय सुंदर, स्वच्छ समुद्रकिनारा आहे हा. ह्या किनाऱ्याला ब्लू फ्लॅग प्रमाणपत्र मिळालेले आहे. शुभ्र मऊसूत वाळू, किनाऱ्यावरची झावळ्या हलवत असणारी झाडे, शांत समुद्र ..अगदी शहाण्या गुणी मुलासारखा वाटतो हा किनारा!
सुरक्षेसाठी गार्डस आहेत आणि त्यांचे सगळीकडे लक्ष असते. स्वच्छतागृहे, पाणी, फर्स्ट एड सर्व गोष्टींची सोय आहे इथे.
 |
| कासारकोड इको बीच |
 |
| कासारकोड इको बीच |
 |
| कासारकोड इको बीच |
 |
| कासारकोड इको बीच |
 |
| कासारकोड बीच |
 |
| कासारकोड बीच |
 |
| कासारकोड बीच |
टिप्पण्या
टिप्पणी पोस्ट करा