Skip to main content

कधीकाळी इथे एक हसते खेळते सुंदर गाव होते - Lahaina, Maui, Hawaii

Lahaina Banyan tree

Lahaina Banyan tree

Lahaina Banyan tree
Lahaina Banyan tree

Ficus Benghalensis, मराठीत ह्याला आपण वड म्हणतो, ह्या वृक्षाचा विस्तार प्रचंड होऊ शकतो. ह्या फोटोतील वडाचे झाड आहे अमेरिकेतील हवाई बेट समूहातील माउई मधील लहाईना ह्या गावातील. भारतातील मिशनऱ्यांनी भेट दिलेले हे झाड १८७३ मध्ये इथे लावले गेले. 

सप्टेंबर २०२२ मध्ये जेव्हा आम्ही लहाईनाला गेलो तेव्हा दीडशे वर्ष वय असलेल्या ह्या झाडाचा विस्तार होता साधारण ४०० मीटरपेक्षा देखील जास्त आणि उंची होती जवळपास ६० फुटा! हवाईमधील हा सर्वात मोठा वृक्ष तर आहेच पण अमेरिकेतील सर्वात मोठ्या वृक्षांपैकी एक आहे. वडाच्या खाली झेपावणाऱ्या शेकडो पारंब्या, त्याचे कधी एकमेकांत गुंतून झालेले जाळे, तर कधी अगदी कोवळी लवलवती टोकेसगळे लक्ष खिळवून ठेवणारे असेच होते. त्यातील कितीतरी पारंब्या जमिनीत रुजून पुन्हा त्याचे मोठे वृक्ष झालेले आहेत. 

ह्या झाडाला, ह्या परिसराला भेट देणे हा एक विलक्षण अनुभव होता. लहाईना गाव ज्या हवेसाठी प्रसिद्ध आहे ती गरम हवा, कडक ऊन ह्या वृक्षाखाली येताच अगदी मवाळ होऊन जाते. सुखद थंडावा अनुभवाला येतो. जमिनीवर पडलेली ऊन सावलीची जाळी, झाडाच्या खोडांवर सतत वरखाली करणाऱ्या खारी, झाडाला लागलेली लाल चुटुक फळे खाण्यासाठी येणारे वेगवेगळे पक्षी, शेकडोंच्या संख्येत असलेली कबुतरे, झाडाखालच्या बाकांवर बसलेले अनेक पर्यटक, त्यांची विविध फोटो सेशन्स ह्या सगळ्यांमुळे हा परिसर गजबजलेला आहे, जिवंत आहे. 

Lahaina Banyan Court
Lahaina Banyan Court

Lahaina Banyan Court

Lahaina Banyan Court

Lahaina Banyan Court

Lahaina Banyan Court

Lahaina Banyan Court
बनियन कोर्ट ह्या नावाने ओळखला जाणारा हा परिसर लहाईना गावाचा केंद्रबिंदू आहे. ह्याच्या डावीकडे आहे जुने कोर्ट हाऊस, लहाईना किल्ला आणि त्याच्या पलीकडे लहाईना बंदर. उजव्या बाजूने जातो लहाईना मधील सुप्रसिद्ध फ्रंट स्ट्रीट. 
हे झाड अनेक कारणांनी लक्षात राहते. भारतातून आलेले व हवाईला भेट दिले गेलेले म्हणून, ह्या जातीचे वृक्ष भारताचे राष्ट्रीय वृक्ष आहेत म्हणून, ह्या जातीचे नावच भारताच्या नावावरून आहे म्हणून, त्याच्या सावलीची शीतलता सुखावून टाकते म्हणून, हिरव्या रंगाच्या अनेक छटा मन मोहून टाकतात म्हणून..किती कारणे सांगावीत! 
Lahaina Banyan Court

Lahaina Banyan Court

Old Court House Museum - History of Banyan Tree

जवळच असलेल्या ओल्ड कोर्ट हाऊस मधल्या म्युझियम मध्ये आपल्याला लहाईनाचा इतिहास बघायला मिळतो. 
Old Court House

१८५९ मध्ये बांधली गेलेली ही इमारत अनेक सरकारी ऑफिसेस, पोस्ट ऑफिस, कोर्ट म्हणून वापरली जायची. तळमजल्यावरचा प्रशस्त हॉल लहाईना मधील नागरिकांचे संध्याकाळी भेटण्याचे ठिकाण होते. ह्या इमारतीच्या तळघरात जेल होता. कोर्ट नव्या जागी गेल्यावर ही इमारत ओल्ड कोर्ट हाऊस म्हणून ओळखली जाऊ लागली. १९८५ पासून आता ही इमारत लहाईना हेरिटेज म्युझियम तसेच इतर सांस्कृतिक संस्थांसाठी वापरली जाते. 
लहाईना एक ऐतिहासिक शहर आहे. कामेहमेहा राजवटीत काही वर्षे हवाईची राजधानी लहाईना येथे होती. तेव्हा ह्या ठिकाणी राजाचा राजवाडा होता. जवळच जुन्या किल्ल्याचे अवशेष जतन करून ठेवलेले आहेत.
Lahaina old fort
फार पूर्वी म्हणजे हजार दीड हजार वर्षांपूर्वी लहाईना गोड्या पाण्याचे भरपूर स्रोत असलेले एक सुंदर आणि समृद्ध गाव होते. इथे मिळणारी ताजी फळे, भाज्या, धान्य खलाशांना फार आवडत असत. त्यामुळे लहाईना बंदरात नेहमीच जहाजांची ये जा असे. मऊ वाळूचा सरळ किनारा जहाजांना नांगर टाकण्यासाठी सोयीचा होता. अनेक लढायांना आणि संकटांना तोंड देऊनही गाव उभे होते.
 १८०२ ते १८०३ मध्ये इथे राजा कामेहमेहा आणि त्याचे हजार सैनिक येऊन राहिले होते. युद्धामुळे विस्कटलेली जनजीवनाची घडी त्यांनी परत नीट केली. शेत जमीन लागवडीखाली आणली. ही वर्षे लहाईनाच्या इतिहासातील शांतता आणि समृद्धीचा काळ मानली जातात. लहाईनाचे जुने नाव होते लेले. लेले म्हणजे बोटीतून उतरणे. अजून एक नाव होते कैवाईकी, ज्याचा अर्थ होता लहान बंदर. लहाईनाला जगाशी संपर्काची एक खिडकी मानले जायचे कारण परदेशातून येणारे खलाशी, व्यापारी, मिशनरी, लुटेरे, आक्रमक सगळे माउई मध्ये येण्यासाठी इथेच उतरायचे. 
नंतर अनेक लोक इथे येऊन वसले. नवी फळे, नवी पिके आली. उसाची लागवड देखील होऊ लागली. हवामान बदलू लागले. दिवसेंदिवस हवा जास्त उष्ण आणि कोरडी होऊ लागली. ऊन जास्त तीव्र होऊ लागले. 
लहाईना मधील महत्वाचा रस्ता होता त्याचे नाव होते किंग्स रोड. राजा आणि राजपुत्रांच्या निवास स्थानाशी जाणारा रस्ता म्हणून किंग्ज रोड. आता त्याचे नाव आहे फ्रंट स्ट्रीट. 
फ्रंट स्ट्रीट हे लहाईनाचे वैभव. रस्त्याच्या दोन्ही बाजूला एक किंवा दोन मजली इमारती. त्यात आर्ट गॅलरीज, कॅफेस, भेटवस्तूंची दुकाने, आईस्क्रीम, सॉर्बेटस आणि shaved ice ची दुकाने ओळीने असलेला हा रस्ता नेहमीच पर्यटकांनी गजबजलेला असतो. तुम्ही हवाईला गेला असाल आणि Shaved ice खाल्लेला नसेल तर त्याचा अर्थ तुम्ही हवाईला खऱ्या अर्थाने गेलाच नाही आहात!! इतकी तिथली shaved ice ची दुकाने प्रसिद्ध आहेत. Shaved ice म्हणजे काय प्रश्न पडला असेल तर तो असतो आपला बर्फाचं गोळा!
 लहाईना हिस्टोरिक ट्रेल मधील अनेक महत्वाची ठिकाणे ह्या रस्त्यावर आहेत. 
Vegan Sorbet 

Historic Baldwyn Museum (१८३४)

View from front street 

View from front street 

View from front street 

Wo Hing Chinese Society Hall and Museum 

View from front street 

View from front street 

Master's reading room ( १८३४)
रस्त्यावर दोन्ही बाजूला मोठमोठी झाडे आहेत. कुकुई किंवा कॅन्डलनट हे हवाईचे राज्य झाड लहाईना मध्ये मोठ्या प्रमाणावर आढळते. 
लहाईनाचे हे सगळे वैभव आम्ही पाहिले ते सप्टेंबर २०२२ मध्ये. एक लहानसे सुंदर गाव म्हणून लहाईना आणि तेथील वडाच्या झाडाचा भव्य विस्तार कायम स्मरणात राहील. 
आता ते लहाईना खरोखर फक्त स्मरणातच राहील, तिथे राहणाऱ्या नागरिकांच्या आणि माझ्यासारख्या अनेक पर्यटकांच्या चिरस्मरणात राहील. ८ ऑगस्ट २०२३ ला लागलेल्या वणव्याने संपूर्ण लहाईना गाव भस्मसात झाले. केवळ १५टक्के इमारती थोड्या फार तरी बचावल्या. बाकी तर केवळ राखेचा ढीग उरला आहे. 
अमेरिकेच्या इतिहासातील गेल्या शंभर वर्षातील वणव्याने लागलेली ही सर्वात भयंकर आग. आग लागल्याची सूचना देणारा सायरन वाजला नाही. लोकांना आपापली घरे दुकाने आगीने वेटाळेपर्यंत संकटाचा पत्ताच लागला नाही. 
कळल्यावर गाड्या घेऊन लहाईनाच्या बाहेर जावे म्हणून सर्वजण निघाले, त्यामुळे रस्ताभर ट्रॅफिक जाम झाला. आगीच्या ज्वाळा तर वाढतच होत्या. शेवटी प्राण वाचवण्यासाठी लोकांनी समुद्रात उड्या मारल्या. तरीही खूप प्राणहानी झाली. 
चक्रीवादळामुळे जोरात वारे वाहत होते. त्यामुळे आग जास्तच भडकली. लाईटचे खांब पडले. गवताने पेट घेतला. घरे दुकाने सगळे लाकडाचेच असल्याने ते आगीच्या भक्ष्यस्थानी पडले. फ्रंट स्ट्रीट उजाड झाला. ऐतिहासिक इमारती नाहीश्या झाल्या. अतोनात वाताहत झाली. त्याची थरकाप उडवणारी भयंकर दृश्ये आपण सगळ्यांनी बातम्यांत पाहिली असतीलच.
ह्या बातम्या आल्या तेव्हा मनाला त्या दीडशे वर्ष जुन्या वडाच्या झाडाचीसुद्धा काळजी लागून राहिली. बातम्या आल्या की ते संपूर्ण कोळपले आहे. 
त्यानंतर निसर्गप्रेमी लोक आणि वनस्पती शास्त्रज्ञ ह्यांनी अव्याहत प्रयत्न करून त्या झाडाला वाचवण्याचा प्रयत्न केला. आतपर्यंत जळत राहिलेले खोड शांत व्हावे म्हणून ठराविक वेळाने सतत पाणी घातले गेले. ते शांत झाल्यावर मग त्याला सोसतील ती आणि तेवढी खते घातली गेली. 
अजूनही लहाईनामध्ये राखेचे ढिगारे उचलण्याचे, हरवलेल्या लोकांना शोधण्याचे काम चालूच आहे. तिथे विषारी वायू, घटक द्रव्ये असण्याची शक्यता अजूनही शासनाला नाकारता येत नाही. 
एक हसते खेळते सुंदर गाव नाहीसे झाले. कधीकाळी इथे एक टुमदार गाव होते असे आता आठवणीतच राहील. इमारती पुन्हा नक्कीच उभारल्या जातील. पण ते वेगळेच शहर असेल. 
२०२३ च्या जागतिक पर्यटनदिनाच्या आसपास मात्र दोन चांगल्या बातम्या आल्या. त्या म्हणजे २५ सप्टेंबर २०२३ ला म्हणजे आग लागल्यानंतर दीड महिन्याने, पहिल्यांदाच काही नागरिकांना आपली घरे कशी आहेत, काही उरले आहे का ते बघण्यासाठी लहाईना गावात जाण्याची अनुमती मिळाली. 
दुसरी उत्साहवर्धक गोष्ट म्हणजे सर्वांच्या प्रयत्नांना यश येते आहे. लहाईनाच्या सुप्रसिद्ध वडाला पालवी येते आहे. 
निसर्गात विलक्षण शक्ती आहे, ह्याचा पुन्हा एकदा प्रत्यय आला. 


#Lahaina #Maui #Hawaii #MauiFire #Wildfire #Cyclone #FrontStreet #LahainaBanyanTree #OldCourtHouse #BaldwynHouse #Ficus Benghalensis,


Comments

Popular posts from this blog

कोस्टल कर्नाटक ३. -कुरु बेट, अनेगुड्डे श्री विनायक मंदिर, मणिपाल लेक

  कोस्टल कर्नाटक सहलीचा आमचा तिसरा दिवस देखील फार आनंदात गेला. काही गोष्टी ठरवल्याप्रमाणे होऊ शकल्या. काही गोष्टी ठरवल्याप्रमाणे अजिबात झाल्या नाहीत. पण तरी जमेची बाजूच जड झाली हे खरे.  उडुपीला सकाळी गाडी बोलावली होती आणि ती आम्हाला काही तास फिरवून आणणार होती. पहिले ठिकाण होते त्रासी मारवंते बीच.  फोटो बघूनच हा बीच पाहण्याची खूप उत्सुकता वाटत होती. हा अत्यंत अनोखा बीच आहे. रस्त्याच्या एक बाजूला सौपर्णिका नदी, दुसऱ्या बाजूला अरबी समुद्र - सिंधूसागर! त्रासी मरवंथे बीच  📷https://karnatakatourism.org/en/destinations/udupi उडुपीपासून निघून इकडे येऊन पोचलो. एका बाजूला नदी दिसत होती. दुसऱ्या बाजूला समुद्र किनाराही दिसत होता. पण फोटोत दाखवल्याप्रमाणे ठिकाण काही दिसेना.  मग चौकशी केल्यावर कळले की असे फक्त ड्रोनने काढलेल्या फोटोत दिसते. डोळ्यांना असे दिसत नाही!! एरवी आपण म्हणतो की डोळ्यांना जितके सुंदर दिसते तितके फोटोत उतरत नाही. पण इथे उलटे झाले होते!फोटोतल्याइतके सुंदर डोळ्यांना दिसत नव्हते!! पण असे दिसले नाही म्हणून काय झाले? रस्त्याच्या एका बाजूला नदी वाहते आहे...

'रानी की वाव'

पाटण सर्वांना माहिती असते ते 'रानी की वाव' तिथे आहे म्हणून. भारतातील समृद्ध हातमाग कौशल्याचा उत्तम नमुना असलेली पटोला साडीदेखील पाटणचीच.  गुजराथमधील अहमदाबाद पासून साधारण दीडशे किलोमीटरवर असणारे पाटण जागतिक पर्यटनाच्या नकाशावर मानाचे स्थान पटकावून बसले आहे. युनेस्को चे जागतिक वारसा स्थळ म्हणून मानांकन मिळवलेले हे ठिकाण आहे.  रानी की वाव  रानी की वाव  रानी की वाव  रानी की वाव  रानी की वाव  'रानी की वाव' नावावरूनच आपल्या लक्षात येते की ही राणीने बांधलेली विहीर आहे. पण खरे तर ही नुसती वाव म्हणजे विहीर नसून  सुमारे 64 मीटर लांब, 20 मीटर रुंद आणि 27 मीटर खोल म्हणजे साधारण  सात मजल्यांइतकी खोली असलेले विष्णूचे मंदिर आहे असेच म्हणावे लागेल.  जमिनीपासून खोल खोल उतरत जाणारी अशी ही रचना आहे.  राणी उदयमती हिने तिचा पती  राजा भीमदेव पहिला याच्या स्मरणार्थ हे मंदिर बांधले म्हणून याचे नाव 'रानी की वाव' असे पडले. राजा भीमदेव पहिला म्हणजे अनहिलवाड किंवा अनहिल्लपूर पाटणच्या सोळंकी वंशाचा संस्थापक मुलराज ह्याचा मुलगा होता. ह्या वंशाने अनेक पराक्...

सोमनाथ - प्रभास पट्टण.

१९४७चे दीपावली पर्व. स्थळ होते सिंधुसागराच्या तीरावर असलेल्या सोमनाथ मंदिराच्या अवशेषांचे प्रवेशद्वार. तिथे उभे राहून सरदार वल्लभभाई पटेल यांनी दृढनिश्चय व्यक्त केला की भारतीय जनता आपले आराध्य दैवत असलेल्या सोमनाथ मंदिराला त्याची पूर्व प्रतिष्ठा आणि पूर्व वैभव प्राप्त करून देईल.  काय कारण होते ह्या प्रतिज्ञेचे? जर भारतीय जनतेचे आराध्य दैवत होते सोमनाथ तर आता मंदिराचे अवशेषच का उरले होते?  ह्या साठी आपल्याला जाणून घ्यावे लागेल सोमनाथ मंदिराच्या इतिहासाविषयी आणि सोमनाथच्या हिंदू जनमानसातील स्थानाविषयी.  हिंदूंन पूजनीय असलेल्या बारा ज्योतिर्लिंगापैकी सर्वात पहिले नाव असलेल्या आणि प्रथम स्थानी असलेले सोमनाथ. आपल्या सर्वाना माहिती असलेल्या स्तोत्राची सुरुवातच होते ती 'सौराष्ट्रे सोमनाथंच' पासून. त्यामुळेच त्याला 'आदि ज्योतिर्लिंग' म्हणून ओळखले जाते.  ऋग्वेदात तसेच अनेक पुराणात ज्याचा उल्लेख झाला आहे असे हे तीर्थधाम. ह्याविषयी आपल्याला अनेक कथा सापडतात.  शतकानुशतकांच्या मंदिराच्या इतिहासात नैसर्गिक रित्या पडझड झाल्यानंतर ते अनेक राजांकडून, भक्तांकडून सोने, च...

गणपतीपुळे

कोकणच्या निसर्गाविषयी किती आणि कितीदाही लिहिले तरी कमीच आहे. कोकणातल्या नारळी पोफळीच्या वाड्या, आंब्याची फणसाची झाडे, केळीच्या बागा, कौलारू घरे ह्यांनी नटलेली धरती, सोनचाफा बकुळीच्या सुगंधाने घमघमणारा आसमंत आणि कानावर येणारी समुद्राची गाज सारेच कसे मन प्रसन्न करणारे असते.  चराचरात वसणारा परमतत्वाचा अंश ह्या भूमीत प्रकर्षाने प्रत्ययाला येतो. ह्या भूमीत अनेक देवस्थाने नसती तरच नवल होते. ह्या देवस्थानांच्या जागा विलक्षण सुंदर आहेत. गणपतीपुळे हे असेच एका सुंदर स्थानी वसलेले श्री गणेशाचे स्वयंभू मंदिर. सिंधुसागराचा किनारा, चमकदार वाळूची पुळण आणि पाठीमागे गार्ड हिरव्या वनराईने झाकलेला डोंगर असे ह्या मंदिराचे नयनमनोहर ठिकाण आहे.  श्री गणपतीपुळे देवस्थान  ह्या स्वयंभू मूर्तीचा दृष्टांत पाचशे वर्षांपूर्वी भिडे गुरुजींना झाला. तिथे त्यांनी साधे गवताचे छप्पर उभारून पूजेला सुरुवात केली. त्यांची समाधी आपल्याला मंदिराच्या आवारातच बघायला मिळते.  समाधी  पुढे मग वेळोवेळी निरनिराळ्या भक्तांनी ह्या वास्तूची पुनर्बांधणी आणि दुरुस्ती केली. छत्रपती शिवाजी महाराजांचे सचिव अण्णाजी दत्त...

कवी केशवसुत स्मारक, मालगुंड

एका कवीचे स्मारक असावे आणि तेही कवीला साजेसे असावे ही दुर्मिळ गोष्ट आहे! पण असे एक स्मारक आपल्या महाराष्ट्रात आहे. रत्नागिरीजवळ मालगुंड येथे कवी केशवसुत म्हणजेच कृष्णाजी केशव दामले ह्यांचे एक सुंदर स्मारक उभारले आहे.  कवी केशवसुत जन्मस्थान  मार्गावरील फलक  प्रवेशद्वारातून दिसणारे दृश्य  कोकण मराठी साहित्य परिषदेने ज्येष्ठ साहित्यिक पद्मश्री मधू मंगेश कर्णिक ह्यांच्या संकल्पनेला प्रत्यक्षात उतरवले आहे.  एखाद्या कवीचे स्मारक कसे असावे हे एखाद्या साहित्यिकालाच चांगले कळू शकणार! स्मारकाच्या प्रवेशद्वारातून आपण आत गेलो की समोरच दिसते ते केशवसुत जन्मस्थान. हे जुने घर डागडुजी करून नीटनेटके ठेवले आहे. पडवीत मोठा झोपाळा आहे.  कवीच्या घरात कवीचे पुस्तक वाचताना  तिथेच केशवसुतांची काही पुस्तके तसेच को.म.सा.प.ची काही प्रकाशने विक्रीसाठी उपलब्ध आहेत.  घरातील आतल्या खोल्या तशा रिकाम्याच आहेत. काही थोडे जुने सामान तिथे ठेवले आहे .  माजघर  घराच्या मागच्या बाजूला कवीचे खरे स्मारक आहे. केशवसुतांनी त्या काळात म्हणजे दीडशे वर्षांपूर्वी कवितेत नवा प्रवाह आणला...

श्रीमंत थोरले बाजीराव पेशवे जन्मस्थान - बर्वेवाडा, डुबेरे

काल दिनांक १८ ऑगस्ट २०२५. श्रीमंत थोरले बाजीराव पेशवे ह्यांची ३२५ वी जयंती. श्रीमंत थोरले बाजीराव पेशवे पुतळा, बर्वेवाडा श्रीमंत थोरले बाजीराव पेशवे पुतळा, बर्वेवाडा श्रीमंत थोरले बाजीराव पेशवे पुतळा, बर्वेवाडा आता बाजीराव म्हटले की केवळ बाजीराव मस्तानीच आठवणाऱ्या लोकांसाठी बाजीराव कोण ते सांगायला हवे. छत्रपती शिवाजी महाराजांनी पाहिलेले हिंदवी स्वराज्याचे स्वप्न प्रत्यक्षात जगणारे आणि हिंदवी साम्राज्य निर्माण करणारे बाजीराव बाळाजी पेशवे/ विश्वनाथ बल्लाळ भट हे शाहूछत्रपतींचे पेशवे म्हणजेच पंतप्रधान होते.  आपल्या वीस वर्षांच्या पेशवे म्हणून कारकीर्दीत ते चाळीसहून अधिक लढाया लढले आणि त्या सर्व लढायांत ते अजिंक्य राहिले. त्यांनी आपल्या कर्तृत्वाने मराठ्यांचे वर्चस्व अखंड भारतावर प्रस्थापित केले.  त्यांचा जन्म १८ ऑगस्ट १७००, भाद्रपद पौर्णिमा ह्या दिवशी डुबेरे येथे झाला. डुबेरे आजच्या सिन्नर तालुक्यात नाशिक जिल्ह्यात आहे.  ह्या गावी बाजीरावांच्या मातोश्री राधाबाई ह्यांचे भाऊ मल्हारराव बर्वे राहत असत. त्या बर्वे वाड्यात बाजीरावांचा जन्म झाला.  बर्वे वाडा  अवघ...

कोस्टल कर्नाटक १ - मंगळुरू

  मंगळुरू- कुडला - मंगलोर - मंगलापूरम ही सगळी एकाच गावाची नावे. मंगलादेवी मंदिरावरून ह्या गावाचे नाव पडले मंगळुरू. दक्षिण कन्नड जिल्ह्याचे हे प्रमुख ठिकाण. सुंदर मंदिरे, स्वच्छ समुद्रकिनारे, नारळी-पोफळीची झाडे, आधुनिकतेच्या खुणा मिरवणारे मॉल्स आणि शहराबाहेरची पण तशी जवळच असणारी अनेक पर्यटन स्थळे.. ह्या साऱ्यामुळे मंगळुरु नेहमीच पर्यटकांचे आवडते राहिलेले आहे.  मंगळूरूला जाणारे आमचे विमान नवी मुंबई आंतरराष्ट्रीय विमानतळावरून होते. हा विमानतळ पाहण्याची उत्सुकता होतीच.  हा अतिशय भव्य आणि सुव्यवस्थित विमानतळ आहे. अनेक विमाने एकावेळी विमानतळावर आली तरी येणाऱ्या आणि जाणाऱ्या प्रवाशांच्यासाठी सर्व आवश्यक सुविधा केलेल्या आहेत.  जशी वर्दळ वाढेल तशी विमानतळावर जाण्यासाठी वाहतुकीची साधने देखील वाढतील अशी आशा आहे.  नवी मुंबई आंतरराष्ट्रीय विमानतळ  नवी मुंबई आंतरराष्ट्रीय विमानतळ  नवी मुंबई आंतरराष्ट्रीय विमानतळ  नवी मुंबई आंतरराष्ट्रीय विमानतळ  लहानशा प्रवासानंतर विमान मंगळुरुला उतरले. मंगळुरु विमानतळ म्हणजे टेबलटॉप रनवेज असणाऱ्या भारतातील मोजक्या विमानतळ...

'कड्यावरचा गणपती.' - आंजर्ले

कोकण सुंदर आहेच. कोकणावर निसर्गाची अपरंपार कृपा आहे. काय नाही कोकणात? डोंगर, दऱ्या, नद्या, समुद्र, नारळीपोफळीच्या वाडया, आंब्या फणसाची झाडे, केळीच्या बागा हे तर आहेच. इतर फुलेही कोकणच्या मातीत जास्तच बहरतात. बकुळ, चाफ्याचे सगळे प्रकार, जास्वंद किती नावे लिहावीत!! कौलारू घरे, लाल मातीचे रस्ते, ताजा खवलेला नारळ घातलेले अवीट चवीचे खाद्यपदार्थ .. कोकणांत जायची किती कारणे हवीत अजून?  ह्या सोबत किंवा खूप जणांसाठी ह्याच्याही आधी कोकणात जाण्याचे महत्वाचे कारण असते ते म्हणजे तेथील मंदिरे. तर आज आपण आंजर्ले येथील एक मंदिर  पाहणार आहोत.  दापोली, गुहागर,आंजर्ले हा सगळा परिसर तर निसर्गसौंदर्याने नटलेला आहे. शहरीकरण, पर्यटकांची अमर्याद संख्या, गल्लोगल्ली झालेले होमस्टे, रिसॉर्ट्स आणि खानावळी इतके सगळे पचवून सुद्धा अजूनही  इथले वातावरण फार सुखद आहे.  रत्नागिरी जिल्ह्यात दापोलीजवळ आंजर्ले गाव आहे. त्या गावाच्या जवळ एका डोंगरावर असलेले मंदिर म्हणजे  'कड्यावरचा गणपती.'  पूर्वी पायऱ्या चढून जाणे हा एकमेव मार्ग होता.  आता चारचाकी गाडी सुद्धा आरामात मंदिरापर्यंत जाऊ श...

रवींद्रनाथ टागोरांनाही भुरळ घालणारे 'कारवार'

कारवार - पांढऱ्या वाळूचे स्वच्छ समुद्रकिनारे, हिरव्या झाडांनी नटलेले डोंगर, काळी नदी, लाल माती असलेले सुंदर शहर. शहर होऊ पाहणाऱ्या किंवा खरे तर आता शहर झालेल्या कारवारने अजून आपले गावपण थोडे तरी टिकवून ठेवले आहे. शहरी बकालपणा मात्र टाळता आलेला नाही.   गोवा, कर्नाटक आणि महाराष्ट्र असा तिन्हींचा संगम आपल्याला कारवारमध्ये दिसतो. मराठी बोलणारी माणसेही भेटत राहतात.  गोव्यासारखे पर्यटकांचे लोंढे दिसत नाहीत. कदाचित आम्ही मार्चच्या अगदी सुरुवातीला गेलो तेव्हा अजून पर्यटकांचा ऐन हंगाम सुरु झाला नसावा!! उत्तर कन्नड जिल्ह्याची जीवनरेखा असणारी काळी नदी सदाशिवगड जवळ समुद्राला मिळते. तिथे एक मोठा पूल बांधलेला आहे. कारवार आणि गोव्याला जोडणारा हा पूल आता एक पर्यंटनस्थळच झाला आहे. सूर्योदय बघण्यासाठी पादचारी पुलावर जमलेले तुरळक पर्यटक, धावण्याचा सराव करणारे धावपटू, सायकलस्वार ह्यांच्या खेरीज सकाळच्या वेळी तिथे कोणीही नसते. आपल्या निसर्ग सौदर्यामुळे आणि शांततेमुळे हे ठिकाण अवश्य भेट देण्याजोगे आहे. आमचे हॉटेल ह्या पुलाच्या अगदी जवळ असल्याने आम्ही सूर्योदय अगदी मनसोक्त वेळ देऊन पाहू शकलो....

कोस्टल कर्नाटक- २ मंगळुरू, मुलकी, उचिल, उडुपी

  आमच्या कोस्टल कर्नाटक सहलीचा दुसरा दिवस सुरु झाला तो काद्री मंजुनाथ मंदिर भेटीने. हे मंदिर अतिशय प्राचीन आहे. भारद्वाज संहितेत ह्या मंदिराचा उल्लेख आहे. त्या काळात ह्या भागाला सुवर्ण कदलीवन म्हटले जात होते आणि ह्या मंदिराला सर्वसिद्धिमहास्थान किंवा सर्वसौभाग्यदायक महास्थान असे म्हटले जाई. परशुरामाच्या तपाने प्रसन्न होऊन ब्रह्म,विष्णू आणि महेश ह्यांनी एकत्रितपणे मंजूनाथाच्या रूपात स्वतःला प्रगट केले असे कथा सांगते.  नाथ संप्रदायाच्या गोरक्षनाथ आणि मच्छिन्द्रनाथ ह्यांनी देखील ह्या मंदिराला भेट दिली होती आणि ह्या भागात वास्तव्य केले होते असे सांगितले जाते.  मंदिर खूप भव्य आहे. मुख्य देवता शंकर - मंजुनाथ आहे. मंदिराच्या आवारात गणेश, दुर्गा, हनुमान,अय्यप्पा, नागदेवता अशी मंदिरे आहेत. जवळच एक तलाव आहे. हे मंदिर काद्री टेकडीवर वसलेले आहे. जवळच काद्री हिल पार्क नावाचे एक भव्य उद्यान आहे. एक लहानसे तळे देखील जवळच आहे. स्नानासाठी कुंड ह्या मंदिराच्या आवारातच आहेत. एकूणच परिसर रम्य आणि मंदिरातील ऊर्जेने भारलेला आहे. अनेक भाविक इथे भेट देत असतात.  काद्री मंजुनाथ मंदिर  का...