मुख्य सामग्रीवर वगळा

म्यूईर वुड्स राष्ट्रीय स्मारक

म्यूईर वुड्स राष्ट्रीय स्मारक 

एखादा वनविभाग राष्ट्रीय स्मारक असणे तसे दुर्मिळ नसले तरी नक्कीच कौतुकाचे असते. म्यूईर वूड्स हे असेच अमेरिकेतील एक राष्ट्रीय स्मारक. अमेरिकेचे भूतपूर्व अध्यक्ष रुझवेल्ट ह्यांनी ह्या जंगलाचे नाव म्यूईर राष्ट्रीय स्मारक ठेवले आणि हा विभाग संरक्षित देखील केला. 

म्यूईर वन राष्ट्रीय स्मारक - इतिहास 
त्या आधी ह्या वनविभागाने अनेक स्थित्यंतरे पाहिली. मुळात अनेक शतकांपूर्वी इथे वहिवाट होती ती ह्या भागातील मूळ निवासी मिवाक जमातीची. ती देखील फार क्वचित शिकारीसाठी ते आले जंगलात तर. एरवी इथली उंचच उंच झाडे, त्यांच्यातून झिरपणारे सूर्यकिरण, जंगली श्वापदे, पाण्याचे झरे, मुक्तपणे बागडणारी पक्षी आणि अपार शांतता. 

पण ह्या सुखी चित्रात आला आधुनिक माणूस आणि जे व्हायचे तेच झाले. कॅलिफोर्नियात सोने सापडायला लागले आणि माणसांची आवक वाढली. त्याच सुमारास तांत्रिक प्रगती व्हायला सुरुवात झाली होती. रेल्वे सुरु झाली होती. लाकडाची वाहतूक सोपी झाली. त्या नंतर ह्या वनविभागाने पाहिला जंगलतोडीचा काळ, लाकूड उद्योगाची भरभराट. त्या नंतर लागलेल्या आगी आणि त्यात भस्मसात झालेली झाडे हे सगळे सगळे पाहिले. 

अशावेळी १९०३ मध्ये विल्यम केंट नावाच्या श्रीमंत राजकारणी गृहस्थाला त्यांचा मित्र घेऊन गेला ह्या रेडवूड कॅनियनला आणि जंगलतोड थांबवण्यासाठी तूच ही सगळी जमीन विकत घे अशी गळ घातली. जंगलाचे नशीब चांगले म्हणून विल्यम केंट आणि त्याच्या पत्नीने हे सगळे जंगल म्हणजे ६११ एकर त्यावेळी ४५००० डॉलर्स ना विकत घेतले. 

माउंट तमालपईस रेल्वे सुरु झाली आणि ह्या वनविभागाला भेट देणाऱ्या लोकांची संख्या वाढली. अनेक लोक इथे फिरण्यासाठी, गिर्यारोहणाची येऊ लागले. 

जंगलतोडीला प्रतिबंध करणारे काही नियम आले. जंगलाने कदाचित थोडा सुटकेचा निश्वास टाकला असेल आणि आले दुसरे संकट.. पाण्याचे. इथे पाण्याचा तलाव करून पाणीपुरवठा करावा अशी योजना एका कंपनीने मांडली. त्यातून तोडगा काढून, वनविभाग वाचवण्यासाठी केन्टने ही सगळी जमीन सरकारला देणगी म्हणून देऊन टाकली आणि इथे संरक्षित वनविभाग करावा, त्याला निसर्ग प्रेमी आणि पर्यावरणासाठी काम करणारे जॉन म्यूईर ह्यांचे नाव द्यावे अशी मागणी केली. अमेरिकेचे अध्यक्ष रुझवेल्ट ह्यांनी ती मागणी मान्य करून म्यूईर वुड्स नॅशनल मॉन्युमेंट असे नाव दिले ते आपण सुरुवातीला वाचलेच.

"The clearest way into the Universe is through a forest wilderness. " - John Muir

कुठे आहे?

अमेरिकेतील कॅलिफोर्निया राज्यातील सॅन फ्रान्सिस्को शहरापासून अगदी जवळ, साधारण २० किलोमीटरवर हा वनविभाग आहे. 

गोल्डन गेट ब्रिज वरून पुढे जायचे म्हणजे अर्थातच त्याचे शूटिंग करणे आलेच!! त्याही दिवशी म्हणजे जुलै २०२२ च्या शेवटच्या आठवड्यात, दिनांक २९ जुलैला भरपूर धुके होते. 

ती विडिओ इथे पाहू शकता! 

किंवा ह्या लिंकवर क्लिक करून पाहू शकता. 

रॉबिन विल्यम्स टनेल आणि सॉसलिटो नावाच्या अत्यंत सुंदर गावातून जाणारा रस्ता नंतर अनेक वळणे घेत जातो. 

डोंगरउतारावर असलेली घरे, वळणांचे रस्ते, सुखद थंड हवा, फुले, समुद्रकिनारा आणि निवांतपण ह्या सगळ्यांमुळे Sausalito गाव प्रसन्न वाटते. 
गोल्डन गेट नॅशनल रिक्रिएशन एरिया मधून पुढे जात माउंट तमालपाईसच्या वळणांच्या रस्त्यावरून आपण पुढे जातो. सॅन फ्रान्सिस्कोचे प्रसिद्ध धुके आपल्यासोबत असतेच. 

जसे जसे आपण म्यूईर वन विभागाच्या जवळ येऊ लागतो तसतशी आजूबाजूची झाडे जास्त दाट आणि उंच आहेत असे लक्षात यायला लागते. 
थोड्याच वेळात आपण म्यूईर वूड्सला पोचतो. प्रवेशासाठी तिकीट आहे. 
प्रवेशद्वारातून आपण आत जातो ते उंचच उंच रेडवुड्स च्या सान्निध्यात. इतकी शतके जुनी अशी रेडवुड्सची जंगले आता जगात फार कमी राहिली आहेत. त्यातील हे एक.
जंगलात आत गेल्यावर मानवी वस्तीची ही एकच खूण दिसते. ते देखील मुख्य प्रवेशद्वाराजवळ असलेले कँटीन. बाकी आत गेल्यावर मग काही बांधकाम दिसत नाही. 
ह्या वरच्या दोन्ही फोटोत ते लोक काय बघत आहेत असा प्रश्न पडला असेल तर त्याचा फोटो हा बघा. 
हा आहे रेडवूडचा एक स्लाइस. १९३० मध्ये सापडलेला आणि तेव्हापासून इथे असलेल्या ह्या लाकडाचा अभ्यास केल्यावर तज्ज्ञांच्या असे लक्षात आले की हे झाड हजार वर्षे जगले होते. त्या वलयांनी अनेक शतकांची कहाणीच सांगितली होती, कधी दुष्काळ होता, कधी पाणी मिळाले, कधी पुरेसा सूर्यप्रकाश मिळाला, कधी आगी लागल्या..त्या सगळ्यांच्या खुणा अंगावर वागवत असलेला हा इतका पुरातन ओंडका पाहणे फार अपूर्वाईचे वाटले. आता त्यावर त्या त्या वलयाच्या वेळी मानवी इतिहासात काय काय महत्वाचे घडत होते ते रंगवले आहे. 
जंगलात वेगवेगळे ट्रेल्स आहेत. ते किती अवघड आहेत, किती चढाचे आहेत, किती वेळ लागेल ही सर्व माहिती माहितीफलकावर ठिकठिकाणी लिहिलेली आहे. त्यातले आपापल्या वेळेनुसार, इच्छेनुसार, शक्तीनुसार आपण निवडू शकतो. 
आत चार पूल आहेत. हे पूल आहेत झऱ्यांवर बांधलेले. माउंट तमालपाईस वरून वाहत येणारे पाणी रेडवुड्स क्रिकला ह्या झऱ्यातून मिळते. तिथपर्यंत जातानाचा त्यांचा झुळझुळ वावर आपल्याला जागोजागी भेटत राहतो. ते झरे आणि धुक्यापासून मिळणारे पाणी हेच ह्या रेडवूड्स ची जीवनवाहिनी आहेत. 
कोट्यावधी वर्षांपासून रेडवूड्स पृथ्वीवर आहेत. त्यांच्या इतकीच जुनी अनेक झाडे आणि डायनोसोर सारखे प्राणी नष्ट झाले. पण उल्कापात, पूर, दुष्काळ, अतिवृष्टी, वादळे, अग्नितांडव, हवामानातील आणि पर्यावरणातील बदल ह्या सगळ्याला तोंड देत रेडवुड्सच्या काही प्रजाती टिकून राहिल्या. आता जगातील सर्वात जुनी, सर्वात उंच, सर्वात मोठी जिवंत वस्तू कोणती असा प्रश्न आला तर त्याचे उत्तर अर्थातच रेडवुड्स हेच आहे.
इथली म्हणजे म्यूईर वूड्स मधली झाडे देखील शेकडो वर्षांपासून इथे आहेत. 
कधी आगीमुळे किंवा इतर कोणत्या संकटामुळे झाड मरू लागले तर लगेच हा धोक्याचा इशारा मिळताच त्याच्या मुळांतून अनेक बर्ल स्प्राऊट्स वर येतात आणि त्या मूळ खोडाभोवती गोलाकारात वाढतात. त्यांना फॅमिली ट्रीज असे अत्यंत समर्पक नाव आहे. 
पण ह्या खेरीज बियांपासून देखील झाडे उगवतात. १९७६ मध्ये अभ्यासकांच्या लक्षात आले जे दोनशे वर्ष जुने झाड आहे ते एकटेच आहे. फॅमिली ट्री नाही. तेव्हा हे बी पासून वाढलेले झाड असावे असा निष्कर्ष काढण्यात आला. 

हे जंगल संरक्षित वनविभाग होण्यात महत्वाची भूमिका बजावलेल्या श्रीयुत पिनशॉ ( Gifford Pin - chot ) ह्यांच्या सन्मानार्थ एका वृक्ष समूहाला आणि जागेला Founders Grove असे नाव देण्यात आले आहे. 

जगणे, जगत राहणे सोपे नसतेच. मग माणूस असो की झाडे.. ही झाडे बघा शतकांच्या प्रवासात, जगण्याच्या खुणा वागवत अशी झाली आहेत. 
१९ मे १९४५ ला युनाइटेड नेशन्सच्या बैठकीसाठी जमलेले सभासद म्यूईर वूड्सला आले होते. तेव्हा नुकत्याच म्हणजे महिन्यापूर्वी मृत्यू पावलेल्या प्रेसिडेंट रुझवेल्ट ह्यांना श्रद्धांजली वहावी हा उद्देश होताच. पण ह्या शांत वातावरणाचा, वृक्षांच्या सान्निध्याचा परिणाम होऊन जागतिक शांततेच्या दिशेने एक पाऊल पुढे जाईल ही आशा देखील होती. 

शांत वातावरण, झऱ्याचा आवाज, अधून मधून होणारी पक्ष्यांच्या पंखांची फडफड .. आपण अगदी वेगळ्याच जगात असतो. 

इथे किती फोटो काढावे तितके कमीच आहेत. 

ही झाडाची ढोली मोठी होतीच. अशा अनेक आहेत. पण जी म्यूईर वूड्सच्या फोटोत नेहमी असते ती झाडाची ढोली एकावेळी चांगली चारपाच ढोली माणसे उभी राहू शकतील इतकी मोठी होती!! ही बघा दोन माणसे उभी आहेत. 

रेडवूड्सची मुळे खूप पसरतात. सभोवतालच्या परिसरात आपली व्याप्ती वाढवतात. 

'And into the forest I go, to lose my mind and find my soul.'- John Muir

#muirwoodsnationalmonument #muirwoods #redwoods #california #sanfrancisco #nature #travel #hiking #redwoodforest #travelphotography #forest #muirwoodsnationalpark #trees #adventure #hikingadventures #naturephotography #californiaadventure #muirbeach #redwoodsnationalpark #johnmuir #muir #sanfranciscolife #millvalley #redwood #redwoodtrees #photography #marincounty #adayinsfo  #daytouraroundsanfransisco #whattoseeinsanfransisco #placestovisitinsanfransisco

टिप्पण्या

या ब्लॉगवरील लोकप्रिय पोस्ट

कोस्टल कर्नाटक ३. -कुरु बेट, अनेगुड्डे श्री विनायक मंदिर, मणिपाल लेक

  कोस्टल कर्नाटक सहलीचा आमचा तिसरा दिवस देखील फार आनंदात गेला. काही गोष्टी ठरवल्याप्रमाणे होऊ शकल्या. काही गोष्टी ठरवल्याप्रमाणे अजिबात झाल्या नाहीत. पण तरी जमेची बाजूच जड झाली हे खरे.  उडुपीला सकाळी गाडी बोलावली होती आणि ती आम्हाला काही तास फिरवून आणणार होती. पहिले ठिकाण होते त्रासी मारवंते बीच.  फोटो बघूनच हा बीच पाहण्याची खूप उत्सुकता वाटत होती. हा अत्यंत अनोखा बीच आहे. रस्त्याच्या एक बाजूला सौपर्णिका नदी, दुसऱ्या बाजूला अरबी समुद्र - सिंधूसागर! त्रासी मरवंथे बीच  📷https://karnatakatourism.org/en/destinations/udupi उडुपीपासून निघून इकडे येऊन पोचलो. एका बाजूला नदी दिसत होती. दुसऱ्या बाजूला समुद्र किनाराही दिसत होता. पण फोटोत दाखवल्याप्रमाणे ठिकाण काही दिसेना.  मग चौकशी केल्यावर कळले की असे फक्त ड्रोनने काढलेल्या फोटोत दिसते. डोळ्यांना असे दिसत नाही!! एरवी आपण म्हणतो की डोळ्यांना जितके सुंदर दिसते तितके फोटोत उतरत नाही. पण इथे उलटे झाले होते!फोटोतल्याइतके सुंदर डोळ्यांना दिसत नव्हते!! पण असे दिसले नाही म्हणून काय झाले? रस्त्याच्या एका बाजूला नदी वाहते आहे...

कोस्टल कर्नाटक ६ - अविस्मरणीय शरावती बॅकवॉटर बोटिंग, शरावती कांडला मॅन्ग्रोव्ह बोर्ड वॉक

मी आधीच्या पोस्टमध्ये सांगितले होते की आजचा सूर्यास्त समुद्रात होता तर उद्याचा सूर्योदय शरावती नदीत असणार आहे! तोच हा सूर्योदय शरावती नदीत, कमळांच्या मध्ये.  शरावती बॅकवॉटर बोटिंग  दुसऱ्या दिवशी सकाळी सव्वा सहापर्यंत आम्ही बोटिंगच्या ठिकाणी पोचलो. कारण आम्हाला सूर्योदय चुकवायचा नव्हता. होनावर जवळचे शरावती नदीतील बोटिंग हा एक अविस्मरणीय अनुभव आहे.  आजूबाजूची शांतता, संथ पाणी, स्वच्छ नितळ पाण्यात वाकून आपले प्रतिबिंब न्याहाळणारी नारळाची झाडे, पाण्यात अध्ये मध्ये असलेली लहानशी बेटे, खारफूटीची जंगले, कमळाची पाण्यावर तरंगणारी पाने, उगवत्या सूर्याची पाण्यात मिसळणारी किरणे, त्याने तांबूस झालेले पाणी .. एक वेगळेच जग असते ते. तुम्ही जितक्या वेळासाठी बोट ठरवलेली असेल.. तास दीड तास..  तो वेळ, तुमच्या आयुष्यातील अविस्मरणीय क्षणांपैकी एक असणार हे मी अगदी खात्रीने सांगू शकते.  आपोआप जगाचा, आयुष्याचा कोलाहल मंद होत जातो. पहाटेचा मवाळ प्रकाश, पाण्यावर हेलकावणारी नाव, हवेतला अगदी किंचितसा सुखद गारवा आणि मुरत जाणारी शांतता ह्या सगळ्याने मन निवळत जाते.  आम्ही गेलो त्या दिवशी,...

'रानी की वाव'

पाटण सर्वांना माहिती असते ते 'रानी की वाव' तिथे आहे म्हणून. भारतातील समृद्ध हातमाग कौशल्याचा उत्तम नमुना असलेली पटोला साडीदेखील पाटणचीच.  गुजराथमधील अहमदाबाद पासून साधारण दीडशे किलोमीटरवर असणारे पाटण जागतिक पर्यटनाच्या नकाशावर मानाचे स्थान पटकावून बसले आहे. युनेस्को चे जागतिक वारसा स्थळ म्हणून मानांकन मिळवलेले हे ठिकाण आहे.  रानी की वाव  रानी की वाव  रानी की वाव  रानी की वाव  रानी की वाव  'रानी की वाव' नावावरूनच आपल्या लक्षात येते की ही राणीने बांधलेली विहीर आहे. पण खरे तर ही नुसती वाव म्हणजे विहीर नसून  सुमारे 64 मीटर लांब, 20 मीटर रुंद आणि 27 मीटर खोल म्हणजे साधारण  सात मजल्यांइतकी खोली असलेले विष्णूचे मंदिर आहे असेच म्हणावे लागेल.  जमिनीपासून खोल खोल उतरत जाणारी अशी ही रचना आहे.  राणी उदयमती हिने तिचा पती  राजा भीमदेव पहिला याच्या स्मरणार्थ हे मंदिर बांधले म्हणून याचे नाव 'रानी की वाव' असे पडले. राजा भीमदेव पहिला म्हणजे अनहिलवाड किंवा अनहिल्लपूर पाटणच्या सोळंकी वंशाचा संस्थापक मुलराज ह्याचा मुलगा होता. ह्या वंशाने अनेक पराक्...

सोमनाथ - प्रभास पट्टण.

१९४७चे दीपावली पर्व. स्थळ होते सिंधुसागराच्या तीरावर असलेल्या सोमनाथ मंदिराच्या अवशेषांचे प्रवेशद्वार. तिथे उभे राहून सरदार वल्लभभाई पटेल यांनी दृढनिश्चय व्यक्त केला की भारतीय जनता आपले आराध्य दैवत असलेल्या सोमनाथ मंदिराला त्याची पूर्व प्रतिष्ठा आणि पूर्व वैभव प्राप्त करून देईल.  काय कारण होते ह्या प्रतिज्ञेचे? जर भारतीय जनतेचे आराध्य दैवत होते सोमनाथ तर आता मंदिराचे अवशेषच का उरले होते?  ह्या साठी आपल्याला जाणून घ्यावे लागेल सोमनाथ मंदिराच्या इतिहासाविषयी आणि सोमनाथच्या हिंदू जनमानसातील स्थानाविषयी.  हिंदूंन पूजनीय असलेल्या बारा ज्योतिर्लिंगापैकी सर्वात पहिले नाव असलेल्या आणि प्रथम स्थानी असलेले सोमनाथ. आपल्या सर्वाना माहिती असलेल्या स्तोत्राची सुरुवातच होते ती 'सौराष्ट्रे सोमनाथंच' पासून. त्यामुळेच त्याला 'आदि ज्योतिर्लिंग' म्हणून ओळखले जाते.  ऋग्वेदात तसेच अनेक पुराणात ज्याचा उल्लेख झाला आहे असे हे तीर्थधाम. ह्याविषयी आपल्याला अनेक कथा सापडतात.  शतकानुशतकांच्या मंदिराच्या इतिहासात नैसर्गिक रित्या पडझड झाल्यानंतर ते अनेक राजांकडून, भक्तांकडून सोने, च...

कवी केशवसुत स्मारक, मालगुंड

एका कवीचे स्मारक असावे आणि तेही कवीला साजेसे असावे ही दुर्मिळ गोष्ट आहे! पण असे एक स्मारक आपल्या महाराष्ट्रात आहे. रत्नागिरीजवळ मालगुंड येथे कवी केशवसुत म्हणजेच कृष्णाजी केशव दामले ह्यांचे एक सुंदर स्मारक उभारले आहे.  कवी केशवसुत जन्मस्थान  मार्गावरील फलक  प्रवेशद्वारातून दिसणारे दृश्य  कोकण मराठी साहित्य परिषदेने ज्येष्ठ साहित्यिक पद्मश्री मधू मंगेश कर्णिक ह्यांच्या संकल्पनेला प्रत्यक्षात उतरवले आहे.  एखाद्या कवीचे स्मारक कसे असावे हे एखाद्या साहित्यिकालाच चांगले कळू शकणार! स्मारकाच्या प्रवेशद्वारातून आपण आत गेलो की समोरच दिसते ते केशवसुत जन्मस्थान. हे जुने घर डागडुजी करून नीटनेटके ठेवले आहे. पडवीत मोठा झोपाळा आहे.  कवीच्या घरात कवीचे पुस्तक वाचताना  तिथेच केशवसुतांची काही पुस्तके तसेच को.म.सा.प.ची काही प्रकाशने विक्रीसाठी उपलब्ध आहेत.  घरातील आतल्या खोल्या तशा रिकाम्याच आहेत. काही थोडे जुने सामान तिथे ठेवले आहे .  माजघर  घराच्या मागच्या बाजूला कवीचे खरे स्मारक आहे. केशवसुतांनी त्या काळात म्हणजे दीडशे वर्षांपूर्वी कवितेत नवा प्रवाह आणला...

गणपतीपुळे

कोकणच्या निसर्गाविषयी किती आणि कितीदाही लिहिले तरी कमीच आहे. कोकणातल्या नारळी पोफळीच्या वाड्या, आंब्याची फणसाची झाडे, केळीच्या बागा, कौलारू घरे ह्यांनी नटलेली धरती, सोनचाफा बकुळीच्या सुगंधाने घमघमणारा आसमंत आणि कानावर येणारी समुद्राची गाज सारेच कसे मन प्रसन्न करणारे असते.  चराचरात वसणारा परमतत्वाचा अंश ह्या भूमीत प्रकर्षाने प्रत्ययाला येतो. ह्या भूमीत अनेक देवस्थाने नसती तरच नवल होते. ह्या देवस्थानांच्या जागा विलक्षण सुंदर आहेत. गणपतीपुळे हे असेच एका सुंदर स्थानी वसलेले श्री गणेशाचे स्वयंभू मंदिर. सिंधुसागराचा किनारा, चमकदार वाळूची पुळण आणि पाठीमागे गार्ड हिरव्या वनराईने झाकलेला डोंगर असे ह्या मंदिराचे नयनमनोहर ठिकाण आहे.  श्री गणपतीपुळे देवस्थान  ह्या स्वयंभू मूर्तीचा दृष्टांत पाचशे वर्षांपूर्वी भिडे गुरुजींना झाला. तिथे त्यांनी साधे गवताचे छप्पर उभारून पूजेला सुरुवात केली. त्यांची समाधी आपल्याला मंदिराच्या आवारातच बघायला मिळते.  समाधी  पुढे मग वेळोवेळी निरनिराळ्या भक्तांनी ह्या वास्तूची पुनर्बांधणी आणि दुरुस्ती केली. छत्रपती शिवाजी महाराजांचे सचिव अण्णाजी दत्त...

श्रीमंत थोरले बाजीराव पेशवे जन्मस्थान - बर्वेवाडा, डुबेरे

काल दिनांक १८ ऑगस्ट २०२५. श्रीमंत थोरले बाजीराव पेशवे ह्यांची ३२५ वी जयंती. श्रीमंत थोरले बाजीराव पेशवे पुतळा, बर्वेवाडा श्रीमंत थोरले बाजीराव पेशवे पुतळा, बर्वेवाडा श्रीमंत थोरले बाजीराव पेशवे पुतळा, बर्वेवाडा आता बाजीराव म्हटले की केवळ बाजीराव मस्तानीच आठवणाऱ्या लोकांसाठी बाजीराव कोण ते सांगायला हवे. छत्रपती शिवाजी महाराजांनी पाहिलेले हिंदवी स्वराज्याचे स्वप्न प्रत्यक्षात जगणारे आणि हिंदवी साम्राज्य निर्माण करणारे बाजीराव बाळाजी पेशवे/ विश्वनाथ बल्लाळ भट हे शाहूछत्रपतींचे पेशवे म्हणजेच पंतप्रधान होते.  आपल्या वीस वर्षांच्या पेशवे म्हणून कारकीर्दीत ते चाळीसहून अधिक लढाया लढले आणि त्या सर्व लढायांत ते अजिंक्य राहिले. त्यांनी आपल्या कर्तृत्वाने मराठ्यांचे वर्चस्व अखंड भारतावर प्रस्थापित केले.  त्यांचा जन्म १८ ऑगस्ट १७००, भाद्रपद पौर्णिमा ह्या दिवशी डुबेरे येथे झाला. डुबेरे आजच्या सिन्नर तालुक्यात नाशिक जिल्ह्यात आहे.  ह्या गावी बाजीरावांच्या मातोश्री राधाबाई ह्यांचे भाऊ मल्हारराव बर्वे राहत असत. त्या बर्वे वाड्यात बाजीरावांचा जन्म झाला.  बर्वे वाडा  अवघ...

कोस्टल कर्नाटक ४ - शृंगेरी, मुकाम्बिका

कोस्टल कर्नाटक ४ - शृंगेरी, मुकाम्बिका  आज उडुपीहून लवकर निघून शृंगेरीला पोचण्याचा बेत आखला होता. त्याप्रमाणे आम्ही सकाळीच निघालो. रस्ता खूपच छान होता. आता खरं सांगायचे तर कोस्टल कर्नाटक प्रवासात रस्ता सुंदर होता म्हणणे ही द्विरुक्तीच आहे.  सगळ्या सडका अगदी एका पातळीतील आणि गुळगुळीत आहेत. खड्डे खळगे, रस्ते वर खाली असणे असे काही नसल्याने महाराष्ट्रातून गेलेल्या आम्हाला थोडे चुकल्यासारखे वाटले खरे!!! शिवाय रस्त्याच्या दोन्ही बाजूला झाडे, स्वच्छता ह्यामुळे प्रवास फार आनंदाचा होतो. उडुपी शृंगेरी रस्ता तर आगुंबे जंगलातून जातो. त्यामुळे दाट झाडी होती. रस्त्यात सुप्रसिद्ध आगुंबे घाटही येतोच. सकाळची प्रसन्न वेळ आणि इतका छान रस्ता..दिवसाची चांगली सुरुवात होण्यासाठी आणखी काय पाहिजे?!!  आम्हाला वाटले होते इतक्या लवकर फारसे कोणी श्रुंगेरीत आलेले नसेल. पण शृंगेरीला पोचल्यावर लक्षात आले की आमच्यासारखाच विचार अनेकांनी केला होता!  अनेक बस रात्रभराचा प्रवास करून सकाळी शृंगेरीला पोचल्या होत्या. त्या लोकांच्या प्रातर्विधी आणि अंघोळीसाठी अनेक ठिकाणी माफक पैसे घेऊन उत्तम सोय केलेली होती....

कोस्टल कर्नाटक १ - मंगळुरू

  मंगळुरू- कुडला - मंगलोर - मंगलापूरम ही सगळी एकाच गावाची नावे. मंगलादेवी मंदिरावरून ह्या गावाचे नाव पडले मंगळुरू. दक्षिण कन्नड जिल्ह्याचे हे प्रमुख ठिकाण. सुंदर मंदिरे, स्वच्छ समुद्रकिनारे, नारळी-पोफळीची झाडे, आधुनिकतेच्या खुणा मिरवणारे मॉल्स आणि शहराबाहेरची पण तशी जवळच असणारी अनेक पर्यटन स्थळे.. ह्या साऱ्यामुळे मंगळुरु नेहमीच पर्यटकांचे आवडते राहिलेले आहे.  मंगळूरूला जाणारे आमचे विमान नवी मुंबई आंतरराष्ट्रीय विमानतळावरून होते. हा विमानतळ पाहण्याची उत्सुकता होतीच.  हा अतिशय भव्य आणि सुव्यवस्थित विमानतळ आहे. अनेक विमाने एकावेळी विमानतळावर आली तरी येणाऱ्या आणि जाणाऱ्या प्रवाशांच्यासाठी सर्व आवश्यक सुविधा केलेल्या आहेत.  जशी वर्दळ वाढेल तशी विमानतळावर जाण्यासाठी वाहतुकीची साधने देखील वाढतील अशी आशा आहे.  नवी मुंबई आंतरराष्ट्रीय विमानतळ  नवी मुंबई आंतरराष्ट्रीय विमानतळ  नवी मुंबई आंतरराष्ट्रीय विमानतळ  नवी मुंबई आंतरराष्ट्रीय विमानतळ  लहानशा प्रवासानंतर विमान मंगळुरुला उतरले. मंगळुरु विमानतळ म्हणजे टेबलटॉप रनवेज असणाऱ्या भारतातील मोजक्या विमानतळ...

रवींद्रनाथ टागोरांनाही भुरळ घालणारे 'कारवार'

कारवार - पांढऱ्या वाळूचे स्वच्छ समुद्रकिनारे, हिरव्या झाडांनी नटलेले डोंगर, काळी नदी, लाल माती असलेले सुंदर शहर. शहर होऊ पाहणाऱ्या किंवा खरे तर आता शहर झालेल्या कारवारने अजून आपले गावपण थोडे तरी टिकवून ठेवले आहे. शहरी बकालपणा मात्र टाळता आलेला नाही.   गोवा, कर्नाटक आणि महाराष्ट्र असा तिन्हींचा संगम आपल्याला कारवारमध्ये दिसतो. मराठी बोलणारी माणसेही भेटत राहतात.  गोव्यासारखे पर्यटकांचे लोंढे दिसत नाहीत. कदाचित आम्ही मार्चच्या अगदी सुरुवातीला गेलो तेव्हा अजून पर्यटकांचा ऐन हंगाम सुरु झाला नसावा!! उत्तर कन्नड जिल्ह्याची जीवनरेखा असणारी काळी नदी सदाशिवगड जवळ समुद्राला मिळते. तिथे एक मोठा पूल बांधलेला आहे. कारवार आणि गोव्याला जोडणारा हा पूल आता एक पर्यंटनस्थळच झाला आहे. सूर्योदय बघण्यासाठी पादचारी पुलावर जमलेले तुरळक पर्यटक, धावण्याचा सराव करणारे धावपटू, सायकलस्वार ह्यांच्या खेरीज सकाळच्या वेळी तिथे कोणीही नसते. आपल्या निसर्ग सौदर्यामुळे आणि शांततेमुळे हे ठिकाण अवश्य भेट देण्याजोगे आहे. आमचे हॉटेल ह्या पुलाच्या अगदी जवळ असल्याने आम्ही सूर्योदय अगदी मनसोक्त वेळ देऊन पाहू शकलो....